برایم حس خوبی دارد که دو جایزه فردی بزرگ فوتبال دنیا یعنی توپ طلا و پسر طلایی (بهترین بازییکن زیر 21 سال جهان) تاریخ خود را عوض کرده اند و بنرده را قبل از جام جهانی مشخص خواهند کرد. تغییر قوانین از جانب فرانس فوتبال برای توپ طلا باعث شده تا این جایزه بهترین بازیکن فصل را مشخص کند نه بهترین بازیکن سال. از سویی جایزه پسر طلایی نیز با حمایت نشریه توتواسپورت مشخص می شود که یک نشریه معتبر دیگر است.
تغییر این زمان باعث خواهد شد تا توپ طلا و پسر طلایی جوایزی باشند که در همین پاییز اهدا می شوند. در این زمان ها به نظر می رسد که دو مدعی اصلی مشخص باشند: کریم بنزما و ادواردو کاماوینگا. فرض می کنم که فراتر از مرزهای رئالی ها، نظر من با واکنش هایی مواجه خواهد شد: نیمی از آنها به پدرم فحش می دهند و نیمی دیگر به مادرم. اما همچنان با قاطعیت حرفم را می زنم و نظرم هم همین است. البته این طور نیست که عصبانی شوم چرا که می دانم در زندگی و فوتبال انهایی که عصبانی باشند، ویران می شوند. ترجیح می دهم که به آنهایی که نظر من در مورد ترجیح دادن کاماوینگا به پدری را ضداسپانیایی می دانند، لبخند بزنم (هر چند که یاداوری می کنم که یرمی پینو را هم به پدری ترجیح دادم هر چند که پدری را هم دوست دارم هر چند که در یورو هیچ گل یا پاس گلی نداشت) در این سالها که در رای گیری پسر طلایی شرکت می کردم، هرگز به خاطر رنگ ها و تعصبم رای ندادم. به ژائو فلیکس، فابرگاس یا مسی هم رای داده ام اما امسال کاماوینگا را انتخاب می کنم هر چند که شاید با این کار برخی را دلخور می کنم.
در مورد بنزما نیز که در موردش صحبت کردم باید بگویم که نمی توانم چیزی را به دستاوردهیاش صحبت کنم. او 21 جام در رئال مادرید برده و باید در فینال چمپیونزلیگ حضور یابد که می تواند پنجمین جامش در هشت سال اخیر باشد و سه گل به پی اس جی ، سه گل به سیتی و چهار گل به چلسی داده است. رودیگر با قطعیت هم تیمی بنزما رد رئال خواهد بود و گفته است که هرگز بازیکنی با توانایی های بنزما را ندیده و به همین خاطر دوست دارد کنارش بازی کند نه مقابلش.
خواکین ماروتو