باغ نِدا ؛ سهراب سپهری

باد آمد ، در  بگشا اندوه خدا آورد خانه بروب ، افشان گل پیک آمد ، مژده زِ " نا" آورد! آب آمد ، از دشت خدایان نیز گل های سیاه آورد ما خفته ، او آمد خنده شیطان را بر لب ما آورد مرگ آمد ، حیرت ما را برد ترس شما آورد ! در خاکی ، صبح آمد سیب طلا ، از باغ ندا آورد