اینا صرفا نظرات شخصی خودمه طی تجاربی که داشتم و دوس دارم بحث کنیم راجع بهش باهم . معنی کارما رو هم که میدونین همه دیگه صرفا جهت اطمینان میگم که خودمونیش این میشه که زمین گرده .
ذهن انسان همیشه به دنبال تحلیل و فراهم کردن دلایل منطقی برای کارهاست . این که دنیا عادلانست ، بخشی از فرایند ذهنیه انسانه . اما بنظر من دنیا ناعادلانست و عدالت تنها یک اتفاقه با احتمال رخ دادن کم . بیاین حالا یک مساله ای رو مطرح کنیم :
مردم یک فقیر رو میبینن یا کسی که پولدار بوده و الان فقیر شده و با خودشون چی میگن ؟ من خیلی مواجه شدم با این مساله و خیلی حرف زدم با آدما . اکثر چیز هایی که شنیدم سرجمعش این میشه : زحمت نمیکشه ؛ تنبله ؛ هرچقد کار کنی همونقدر درمیاری ؛ حتما کار بدی کرده که به این روز افتاده ؛ لابد تو زندگی قبلیش آدم بدی بوده و داره الان تقاص پس میده ؛ خونوادهش فقیر بودن ولی این انتخاب خودشه که فقیر باشه یا تلاش کنه و پول دراره ؛ با پدر مادرش بد رفتار کرده روزیش کم شده ؛ و ... .
واقعیت اینه که هیچکدوم اینا مطلقا درست نیست . تو یک کار بدی میکنی و قرار نیست حتما سرت بیاد . یا اگه اتفاق بدی بیافته برات مدام به این فکر کنی که بخاطر اون کار بدم بوده تازه بد بودن نسبیه . مثل اینه تو با یکی که دوسش داری و اونم تورو دوس داره سکس کنی و اگه مسلمون باشی تا آخر عمرت عذاب میکشی که گناه کبیره کردی و اگه مسیحی باشی هیچ احساس گناهی نمیکنی و هیچ چیزی هم نمیتونه بگه تو کار درست رو کردی یا غلط . واقعیت اینه که زندگی بده ، خوب بودن یک اتفاقه . همیشه همینه . دنیا ناعادلانست ، عدالت یک اتفاقه . خیلی چیز ها با کارما جور درنمیاد خیلی ها تقاصی پس ندادن خیلی ها هم بی مورد تقاص هیچی رو پس دادن . ده ها مثال میشه زد برای این چیزا .
فعلا این چیزا به ذهنم میرسه اگه دوس داشتین نظراتتون رو بگین در این مورد . عشقین ❤