کارلوس پویول همیشه پائولو مالدینی را تحسین کرده و وی را الگوی خود خوانده است. در واقع، زمانی که مالدینی در 41 سالگی اعلام بازنشستگی کرد، مدافع بارسلونا نامه ای صمیمانه به او نوشت. گزیده ای از آن نامه بدین شرح است: پائولوی عزیز، می دانم که همه بازیکنان دیر یا زود باید کفش هایشان را بیاویزند. ولی هیچ وقت فکر نمی کردم تو هم از فوتبال کناره گیری کنی. تو مالدینی بزرگ و شکست ناپذیر هستی. حتی در 40 سالگی نیز خوی رقابت طلبی ات را حفظ کرده ای. بچه بودم که فوتبال حرفه ای را آغاز کردی و از آن زمان تا کنون طرفدار تو بوده ام. می گویند وقتی بزرگ می شویم الگوهای دوران کودکی خود را فراموش می کنیم. ولی من الگوی کودکی ام را از یاد نبرده ام. گذر زمان احترامی را که برای تو قائلم فقط افزایش داده است. مفاهیم تدافعی، جای گیری و حس پرخاشگری (همیشه ورزشکارانه) ات را همیشه تحسین کرده ام... ولی بیش از همه سرسختی و روحیه ورزشکاری مثال زدنی ات مرا به وجد آورده و به شیوه ناچیز خودم سعی کرده ام این ویژگی ها را در بارسا منعکس کنم. هرگز حرف ناشایستی نزدی و به یاد ندارم تکل کثیفی از تو دیده باشم. تو ثابت کردی که برای بدل شدن به یکی از بهترین مدافعان تاریخ لازم نیست به خشونت متوسل شد... خلاصه بگویم، فوتبال بدون مالدینی معنایی ندارد... به خاطر کمک هایی که به فوتبال کردی و به خاطر شخصیتی که داشتی ممنونم.