صدای بیشتر نهنگهای باله حدود ۱۷ تا ۱۸ هرتز است، این در حالیست که نهنگی موسوم به «نهنگ ۵۲ هرتز» صدایی به مراتب بالاتر و با فرکانس ۵۲ هرتز دارد و همین امر موجب شده تا از سایر نهنگها جدا افتاده و قادر به برقراری ارتباط با همنوعان خود نباشد.
سر دادن آواز در این فرکانس باعث می شود تا هیچ نهنگ دیگری قادر به شنیدن صدای آن نباشد و در نتیجه، هرگز موفق به یافتن جفت نمی شود و یکه و تنها باقی می ماند. عجیب تر آنکه این موجود در انتخاب مسیر مهاجرت خود هم هرگز مسیر سایر نهنگ ها را انتخاب نمی کند. در نتیجه، هیچ پاسخی برای نغمه های عاشقانه اش دریافت نمی کند.