این سیاهه میتواند یک هشدار جدی باشد برای مدیران و مربیان استقلال که برای فصل بعد عزم دوباره قهرمانی دارند. استقلال در هیچ یک از فصول بعد از قهرمانی در لیگ برتر صاحب جام نشده است. نه جام لیگ برتر و نه جام حذفی. بعد از قهرمانی استقلال در لیگ پنجم که با امیر قلعهنویی به دست آمد، سکان هدایت استقلال به دست صمد مرفاوی سپرده شده و قلعهنویی به تیم ملی رفت. در آن فصل مرفاوی درنهایت با استقلال در جایگاه چهارم جدول قرار گرفت. جدایی عنایتی، اکبرپور و نیکبخت واحدی از استقلال آن فصل سهم بسیاری در ناکامی فصل ششم داشت و بسیاری از کارشناسان بر این باورند که اگر ستارههای آن فصل در استقلال باقی میماندند شاید سرنوشت دیگری رقم میخورد. هرچند که بزرگترین لطمه را بیثباتی مدیریتی به باشگاه استقلال وارد کرد که با حضور مدیری نه چندان آشنا به حوزه ورزش (مقداد نجفنژاد) استقلال در بحرانی بزرگ غوطهور شد و هرگز نتوانست موفقیت خود در لیگ پنجم را تکرار کند. استقلال بعد از اینکه موفق شد در لیگ هشتم دوباره با مربیگری امیر قلعهنویی بر بام فوتبال ایران بنشیند، به سبب تغییرات متعددی که در کادرفنی به وجود آمد و جدایی برخی بازیکنان یک ناکامی دیگر را نیز تجربه کرد. بدون شک اگر امیر قلعهنویی همچنان در استقلال باقی میماند و به سپاهان نمیرفت و اختلافات او با واعظ آشتیانی منجر به جدایی نمیشد، استقلال میتوانست دوباره جام قهرمانی را به دست آورد اما در عین حال که قلعهنویی راهی اصفهان شد، بازیکنانی همچون پولادی، علیزاده، قربانی و منیعی نیز از استقلال رفتند و آبیها خریدهای آنچنان موفقی هم انجام ندادند تا استقلال به سرنوشتی دچار شود که بعد از قهرمانی در لیگ پنجم تجربه کردند. دلایل متعددی را میتوان در ناکامی استقلال در لیگ نهم برشمرد اما مهمترین مسألهای که به استقلال آن فصل لطمه زد، بیانگیزگی و عجین نبودن بازیکنان با روحیات مرفاوی بود که استقلال را دوباره از رسیدن به جام محروم نگه داشت. استقلال با اینکه بازیکنان مناسبی را هم در ترکیب خود داشت حتی از رسیدن به جام حذفی نیز باز ماند. *** ناکامیهای استقلال بعد از فصل قهرمانی این بار به شکل دیگری بروز کرد و با اینکه قلعهنویی بعد از قهرمانی در لیگ دوازدهم در لیگ سیزدهم نیز در استقلال باقی ماند اما درنهایت نتوانست در رقابت با دیگر تیمها موفق باشد و بار دیگر ناکامی بزرگی را برای استقلال به همراه آورد. جدایی بازیکنانی همچون بائو، حمودی، ایمان موسوی، فرزاد حاتمی، مجتبی جباری، کیانوش رحمتی، پژمان منتظری و جواد نکونام و در میانههای فصل آندرانیک تیموریان را بسیاری در قهرمان نشدن استقلال مؤثر میدانند اما بدون شک فقدان انگیزه میان بازیکنان سهم افزونتری در این وضعیت ایجاد کرد. استقلال اکنون در موقعیتی مشابه فصول قبل قرار گرفته است اما و اگر به لحاظ برنامهریزی آینده نگرانه پیش برود و علاوه بر حفظ ستارهها میان مدیران و مربیان هارمونی مطلوبی ایجاد شود، شاید استقلال این بار سنت شکنی کرده و بعد از قهرمانی در لیگ برتر به جام دوبارهای در لیگ یا جام حذفی برسد. اوضاع استقلال در سالهای بعد از قهرمانی به حدی عجیب پیش رفت که این باشگاه حتی از رسیدن به جام حذفی نیز محروم ماند درحالی که پرسپولیس علاوه بر پنج فصل پیدرپی قهرمانی توانست به جامهای حذفی یا سوپر جام نیز دست یابد. فصل ششم: چهارم (سرمربی؛ مرفاوی) فصل نهم: سوم (سرمربی؛ مرفاوی) فصل سیزدهم: پنجم (سرمربی؛ امیر قلعهنویی)
