اگرچه اضافه شدن هالند با مبلغی گزاف به دورتموند صورت نگرفت اما بر همگان آشکار است که تقبل هزینه این انتقال تنها توسط چند باشگاه امکان پذیر بود چرا که قدرت پرداخت کمیسیون بازیکن و شرکت ایجنت این بازیکن در کنار حقوق سرسام آور چنین مهاجمی نیاز به قدرت مالی فراوانی دارد آن هم به گونه ای که سیستم پرداختی حقوق باشگاه را دستخوش بحران نکند. جایی که سیتی جز پاریس، یونایتد، چلسی و رئال حریفی برای جذب مهاجم نروژی نداشت در حالی که یونایتد با بحران فعلی خود در زمینه فوتبالی و چلسی با بحران مالکیت از بازی جذب هالند خارج شدند. پاریس و رئال که جذب ام پابه را اولویت قرار دادند. از این رو آبی پوشان منچستر در اولین فرصت و قبل از اعلام نظر نهایی ام پابه قرارداد هالند را رسمی کردند. ارلینگ با پیوستن به سیتی خود را در مرکز توجه قرار داد بدون آن که ریسک بزرگی کرده باشد چرا که خط هافبکی را کنار خود می بیند که با مهاجمانی مثل ژسوس و استرلینگ توانستند بهترین خط حمله لیگ را بسازند بازیکنانی که فاقد ویژگی تمام کنندگی بودند و این امر باعث زجر کشیدن هواداران سیتیزن ها در فصل پیشین شد و دیدن بازی های حساس را تبدیل به امری طاقت فرسا کرده بود. پر واضح است که سیتی در برابر تیم های که به لاک دفاعی نمی رفتند دست بالا را داشت و حتی بازیکنی مثل ژسوس دست به پوکر می زد اما این بازیکنان مهاجمانی از جنس لوا، بنزما و دروگبا نبودند که در بین خطوط فشرده دفاعی حریف خطرناک ظاهر شوند و خلق موقعیت کنند تا فشار پرس دفاعی حریف از روی خطوط هافبک این تیم را کاهش دهند.
این نیاز تیم پپ باعث شد که سیتی حاضر شود رقم هنگفتی در حدود ۳۵۰ ملیون یورو را برای چنین انتقالی بر عهده بگیرد (بر اساس آنچه در گزارش خبرگزاری RT روسیه و مارکای اسپانیا آمده است) و شرایطی که خود بازیکن را برای پیوستن به تیم آبی پوش منچستر قانع کرد.
پایان جز اول