سانتیاگو برنابئو?

افسانه برنابئو

او مرد کلیدی باشگاه پس از جنگ های داخلی بود سانتیاگو برنابئو یسته . هفت سال پیش از تولد رئال به دنیا آمده بود . از چهارده ساالگی پیراهن باشگاه را برتن کرده بود . یکی از خوره هایی بود که چمن زمین را کوتاه می کرد و بر حصارهای چوبی باشگاه رنگ می پاشید . هفده ساله بود که در تیم اصلی به میدان رفت . وقتی سال ۱۹۲۷ با عنوان کاپیتانی رئال کفش هایش را آویخت بیش از ۲۰۰ گل را برای رئال به ثمر رسانده بود . برنابئو نمی توانست رئال را ترک کند . نمی توانست از باشگاه دل بکند . بنابراین در صف مدیران باشگاه جای گرفت و سپس عنوان مربی را گرفت و فقط چهار ماه روی نیمکت دوام آورد . در دوران جنگ های داخلی هم لباس سربازی پوشید و بعنوان یک تفنگدار دست راستی در صف نیروهای ملی گرای طرفدار فرانکو با جمهوریخواهان مبارزه کرد او در صف سربازانی که به ایالت کاتالونیای جمهوریخواه حمله کرد جای داشت . یکی از سربازان تیزهوش زیردست ژنرال اگوستین مونوز گراندس بود ؛ همان ژنرالی که بعدها وزیر دفاع فرانکو شد ؛ همان وزیری که از برنابئو همیشه و همه جا حمایت کرد . روحیه نظامیگری از برنابئو مردی با مشت آهنین ساخت ، مدیری با اراده ی خلل ناپذیر