اول فصل کمتر کسی امید داشت که با این تیم جوون این نتایج رو بگیری. با وجود شکایات و بیانیه های فراوانی که اتفاق افتاد و به ویژه اینکه دو تا از بهترین بازیکنانت رو وسط فصل برای سربازی گرفتن باز موندی و قول دادی که شخصیت تیم رو برگدونی. در مصاحبه ها مشتت رو کوبیدی به میز و گفتی من به اینا نمی بازم و به قولت هم عمل کردی. سه هفته به پایان فصل مقتدرانه و با اختلاف ۹ امتیاز نسبت به تیم دوم قهرمان شدی و پس از ۹ سال افزون بر قهرمانی نوار قهرمانی های پرسپولیس رو پاره کردی... کلی رکورد که توسط قطبی و پروین و برانکو درست شده بود رو شکوندی و جاودانه شدی. فصل رو خیلی خوب به پایان رسوندی ولی بعدش خراب کردی... نگذاشتی خوشحالی ما به یک هفته برسه و طبق چیز هایی که مطرح شد جدا شدی و مانند زمان بازیت رفتی امارات... ای کاش سرمربی استقلال می موندی تا با هواداران و باشگاه قله های بیشتری رو فتح کنیم ولی نشد. با رفتن تو احتمالا آجرلو هم در شهریور بره برای فدراسیون و جاش آذری بیاد. بد موقع رفتی آقا فرهاد...
به قلم پدرام استقلالی✍