رویاهای من قریهای ست قدیمی تو مشتی سایه اما صمیمی
قریه ی من به جای فولاد چشمه رو می پرستید چشمه رو می پرستید
قریه ی من خوب و صمیمی دلچسب و زیبا شعری قدیمی
اما دستی زرد آمد ز دوزخ آتش زد بر این قریه ی من
با مشتی فولاد چشمه رو دزدید بردش به سایه دادش به خورشید
قریه من رویای من بود اون چشمه ی خوب دنیای من بود