فرناندو تورس به Corriere dello Sport گفت: "من قبول ندارم برای اینکه شما تبدیل به یک مربی بزرگ شوید، باید یک بازیکن بزرگ بوده باشید. از جنبه تاکتیکی و تکنیکی این مورد می تواند مورد توجه واقع شود."
"اما باید اعتراف کنم که می توانم فیلیپو اینزاگی را درک کنم. هر کسی که فوتبال بازی کرده باشد چیز اضافی برای یاد دادن به بازیکنانش دارد. او شبیه به لوئیس آراگونس است که تاریخ اتلتیکو مادرید را ساخته است. مربی که یک فوتبالیست بزرگ و در این مورد یک قهرمان بود. او چیزهای بیشتری برای ارائه کردن داشت. تنها اشخاصی که در سطح بالایی فوتبال بازی می کنند، می توانند در چنین راهی به درک و تفسیر همه چیز بپردازند."
"او تنها در مورد بخش هجومی تیم نگران نیست، بلکه هدایت کل تیم را بر عهده دارد. او می تواند توصیه های ارزشمندی در مورد حرکت در محوطه جریمه به من ارائه دهد. من برای پیروزی به اینجا آمده ام و سال های زیادی اینجا خواهم ماند و از فرصتی که میلان به من داده استفاده خواهم کرد. اولین هدف من کسب اسکودتوست. اگر من تنها نیمی از آنچه که او (اینزاگی) برده است را کسب کنم، بسیار خوشحال خواهم شد."
"من تصمیم گرفتم که چلسی را ترک کنم. رابطه مبتنی بر احترامی میان من و مورینیو وجود داشت، اما باشگاه مهاجم جدیدی خریداری کرده بود. من همیشه با مربی در مورد آینده صحبت می کردم. او از من خواست که در لندن بمانم، اما من به محرکه جدیدی در زندگی حرفه ای ام نیاز داشتم. آن روز من از میلان تماسی داشتم. منتظر چنین پیشنهادی بودم. لحظه ای خاص در زندگی حرفه ای من بود."
"اولین باری که صحبت از حضور من در میلان شد به فصل 02-2001 باز می گردد. آن زمانی بود که انتقالات زیادیی میان میلان و اتلتیکو مادرید انجام شد. آلبرتینی، کولوچینی و کونترا میان دو باشگاه جابجا شدند. عصر متفاوتی بود و اتلتیکو قصد فروش من را نداشت."
"من به خوبی پیروزی 4-0 میلان در مقابل بارسلونا در فینال لیگ قهرمانان 1994 را بیاد دارم. همچنین تیم شوچنکو را. اما این تیم دیگری است که برای بازگشت به اروپا تمام تلاش خود را می کند."