وقتی بایرن در سال 2013 به عنوان نخستین تیم آلمانی فاتح 3 گانه شد، کارشناسان دلایل فراوانی برای قهرمانی بایرنی ها بیان کردند. از مدیریت صحیح مالی و ورزشی، امکانات، شرایط اقتصادی، زیر ساخت ها و بستر مناسب گرفته تا حضور بازیکنان درجه یک تحت هدایت مربی مجربی به نام یوپ هاینکس. حتی عده ای نیز موفقیت های چند ساله اخیر تیم مونیخی را حاصل رنسانس باشگاه تحت هدایت لوئیز فن خال هلندی می دانند. در پشت پرده اما افراد دیگری نیز در این موفقیت ها نقش ویژه داشته اند. افرادی که همچون حلقه های گمشده در تکمیل زنجیره های موفقیت هر باشگاه نقشی حیاتی دارند اما پس از نیل به هدف و موفقیت در زرق و برق رسانه ای سوپر استارها، سرمربی و مدیران باشگاه ها گم می شوند و کمتر نامی از آن ها برده می شود. یکی از این افراد هرمان گرلاند کمک مربی فعلی مونیخی هاست که سال ها در آکادمی بایرن کار کرده و به عنوان یکی از استعدادیاب های بزرگ فوتبال آلمان، ستاره های بسیاری را به اف سی هالیوود و مانشافت تقدیم کرده است.
گرلاند که متولد 1954 در بوخوم است کل دوران حرفه ای بازی خود از سال 1972 تا 1984را در تیم بوخوم گذراند. در ابتدا به عنوان مهاجم فعالیت می کرد ولی در سال 1975 تغییر پست داد و به قلب دفاع رفت و تا پایان دوران بازی خود در سال 1984 به عنوان مدافع در بوخوم به ایفای نقش پرداخت که حاصل آن 204 بازی در بوندس لیگا و به ثمر رساندن 6 گل بود. دوران 12 ساله حضور او در سطح اول فوتبال آلمان به دلیل حضور قدرت هایی چون بایرن، گلادباخ، کلن و هامبورگ بدون کسب افتخار به پایان رسید و در عرصه ملی هم به دلیل حضور بزرگانی چون بکن بائر، برتی فوگتس، شوارتزنبک و ... هیچ گاه حتی تا نزدیکی های نیمکت مانشافت هم نرسید.
وی که از دوران بازی بهره ای نبرده بود خیلی زود و از سال 1986 به عنوان کمک مربی بوخوم، وارد دنیای مربیگری شد. در سال 1988 به عنوان سرمربی نورنبرگ انتخاب شد و تا سال 90 آنجا ماند. در سال 90 یوپ هاینکس به عنوان سرمربی بایرن، هرمان گرلاند را به عنوان مربی تیم ب به مونیخ آورد وی به طور همزمان مربیگری تیم آماتور و جوانان بایرن را بر عهده گرفت. در سال 91 از تیم جوانان خارج شد اما مربیگری تیم آماتورها را تا سال95 ادامه داد و نامش را به عنوان یکی از موفق ترین استعدادیاب های بوندس لیگا مطرح کرد علاوه بر آن در فصل 92-91 کمک مربی بایرن نیز بود. در فصل 96-95 دوباره به عنوان سرمربی به نورنبرگ (بوندس لیگای 2) پیوست. از سال 97 تا 98 تنیس بوروسیا برلین را مدیریت کرد. در فصل 2000-1999 هدایت آرمینیا بیله فلد را بر عهده گرفت اما به دسته دو سقوط کرد. از 2001 تا 2009 مسئول آکادمی بایرن بود و هدایت بایرن مونیخ ب را بر عهده گرفت. در پایان فصل 2009-2008 و با روی کار آمدن فن خال هلندی، به عنوان کمک مربی در تیم اصلی مشغول به فعالیت شد. برای فصل 2011-2010 دوباره هدایت تیم ب را به عهده گرفت و از 2011 تا هم اکنون نیز کمک مربی باشگاه است.گرلاند به عنوان سرمربی افتخار خاصی کسب نکرده است. کسب لیگ منطقه ای در سال 2004، رسیدن به یک شانزدهم پایانی جام حذفی در فصل 94-1993 و یک چهارم نهایی جام حذفی در فصول 95-1994 و 05-2004 از مهم ترین دستاوردهای او است. اما مهمترین فاکتور برای او همواره کمک به بازیکنان جوان برای ورود به بوندس لیگا بوده است. هر کس که او را در استادیوم Grunwalder می بیند، می داند که چرا لقب او ببر است " او به طور مداوم اطراف خط کنار زمین تمرین بالا و پایین می پرد و مدام بر سر بازیکنان فریاد می زند، غرغر می کند و آن ها را تهییج می کند. پس از تمرین نیز از میدان Grunwalder تا خیابان سابنر (sabener) غرق در تفکر است." او از بودن در آکادمی و نقش خود به عنوان کمک مربی راضی است و آن را شغلی رویایی می داند. " شکی در آن نیست. حتی بازیکن بودن بهتر است. اما بهترین چیز این است که دستیار باشی یا مربی دروازه بانان. سرمربی بودن یک وظیفه سسخت تر و طاقت فرساست. من نمی خواهم در مرکز توجه باشم."
هدف اصلی گرلاند همچنان پابرجاست؛ بهبود سطح بازیکنان. امروزه وقتی از استادیوم Grunwalder دیدن میکند، آنجا می نشیند و بازیکنان را ارزیابی می کند.
وی که پدر سه فرزند و اکنون پدر بزرگ است از وضعیت و رابطه خود با هواداران بایرن لذت می برد. آنها استادیوم Grunwalder را زمین هرمان گرلاند می دانند و در آلیانز آرنا در حمایت و تقدیر از از او سرودها می خوانند.
فن خال ضمن تمجید از گرلاند اذعان می کند که هرمان نقش فراوانی در پیشرفت تیم داشته است. "من هر وقت مربی تیم جدیدی می شوم، دوست دارم از کادر قبلی استفاده نمایم. آن شخص در بایرن مونیخ هرمان گرلاند بود که هم اینک در کنار گواردیولاست. او روز اول به من گفت که آلابا، مولر و بداشتوبر بازیکنان بزرگی می شوند و از من خواست که آنها با تیم اصلی تمرین کنند. من هم قبول کردم. بعد از آن تصمیم گرفتم که به آنها بازی بدهم."
برای پی بردن به نقش ویژه گرلاند در موفقیت های اخیر مونیخی ها کافی است به اسامی زیر نگاهی بیندازید. لیست طولانی است؛ کریستین نرلینگر، اوسی کوفور، دتمار هامان، مارکوس بابل، اوون هارگریوز، فیلیپ لام، باستین شواین اشتایگر، هولگر بداشتوبر، توماس مولر، کریستین لل، ، متس هوملز، پیوتر تروخوفسکی و ... . او رد پای خود را در باواریا بر جای گذاشته است. کمی وسیع تر حتی رد او در قهرمانی چهارم مانشافت نیز هویداست. لام ، شواینی، مولر و هوملز از ارکان اصلی قهرمانی ژرمن ها همگی از دست پرورده های او هستند. او نمادی است از مردان بی ادعا که فارغ از جنجال و هیاهوی رسانه ای، رسالت خود را به خوبی انجام می دهند. کسانی که حتی وقتی دوربین های تلویزیونی برای شکار حاشیه ها و خوراک خبری مستطیل سبز را رها می کنند و به سمت نیمکت می روند، جایی در تصاویر تلویزیونی ندارند. چون برای دنیای پر طمطراق رسانه ای، کلوز آپ آقای سر مربی یا چهره در هم رفته ستاره های نیمکت نشین بسیار جذاب تر است.
اگر امروز ژرمن ها پس از طی دوران گذار، بار دیگر تاج سروری بر سر نهاده اند و استعدادهای زیادی هر هفته در بوندس لیگا ظهور می کنند، باید ممنون و قدر دان امثال او باشند. گرلاندها در مونیخ، دورتموند، شالکه، گلادباخ، لورکوزن و ... رد پای خود را بر جای گذاشته اند.
شاید تنها افرادی چون هوینس از نقش و تاثیر امثال او آگاه باشند " هرمان یک فرستاده ویژه برای بایرن است. من در زندگی افراد قابل اعتماد کمی دیده ام. هرمان در تمام طول سال هایی که در بایرن کار کرده است، عملکردی استثنایی داشته است."
