بعد از حذف ایتالیا حمله رسانه ها به تراپ آغاز شد و طرفداران سلطان با انتقاد شدید اون رو مقصر اصلی حذف ایتالیا میدونستن، تراپ بعد از اون جام تلاش کرد در بازیهای بعدی با گرفتن نتایج نسبتا خوب دل هوادارای ایتالیا رو دوباره بدست بیاره اما هیچوقت موفق نشد، خشم ایتالیایی ها بخاطر دعوت نکردن اسطوره تا آخرین روز مربیگری ایتالیا با او همراه بود.
این پیرمرد لجباز برای تلافی انتقادهایی که بخاطر باجو ازش میشد در 18 بازی بعدی ایتالیا بازهم سلطان رو دعوت نکرد !!!
تا اینکه در 28 آپریل 2004 به دستور فدراسیون فوتبال ایتالیا به پاس تمام شکوه و عظمتی که این افسانه به فوتبال ایتالیا بخشیده بود بازی بزرگداشتی برای قدردانی و خداحافظی با سلطان بین ایتالیا و اسپانیا در شهر جنوا برگذار شد و این بار دیگه نه تراپ، نه لیپی و نه هیچ مربی دیگری قدرت نیمکت نشین کردن سلطان رو نداشتن.
سلطان پس از سالها با بازوبند کاپیتانی شماره 10 همیشگیش رو برای آخرین بار به تن کرد.....
بازی شروع شد و همه عاشقانش ثانیه به ثانیه بازی رو با اشک نگاه میکردن...
همه میدونستیم که این آخرین باره، هیچکس دلش نمیخواست این 90 دقیقه لعنتی تموم بشه....
سلطان با همون شور و اشتیاق همیشگی بازی میکرد و 3 دقیقه قبل از پایان بازی تعویض شد و موقع خارج شدن از زمین همه تماشاچی ها به احترامش ایستادن و عاشقانه اسمش رو فریاد میزدن....
اون لحظه به خوبی میشد حسادت و حس تنفر رو در چشمان تراپ دید !!!
یک دنیا خاطره و روزهای فراموش نشدنی با دم اسبی آسمانی، همه اون اشک ها و لبخند ها و همه اون تلخی ها و ناداوری ها با خداحافظی سلطان برای همیشه تموم شد......
