طرفداری/ تخصص داسلر در زمینه تولیدات لوازم ورزشی به این معنی بود که او می‌تواند به تیم ملی فوتبال آلمان غربی مشاوره‌های اثرگذاری بدهد، مشارکتی که منجر به یکی از مشهورترین رویدادها در تاریخ کمپانی آدیداس و فوتبال آلمان شد. طرفداران از تیم ملی مجارستان که در طول چهار سال بدون شکست، به فینال جام جهانی۱۹۵۴ سوئیس راه یافته بود؛ بعنوان بخت اصلی قهرمانی یاد می‌کردند. آلمان غربی در مرحله گروهی با نتیجه ۸ بر ۳ مغلوب مجارها شده بود؛ به لطف کسب نتایج خوب در دور حذفی، آنها دوباره در فینال باری دیگر به مصاف هم رفتند.

آدولف داسلر، موسس برند آدیداس

یکی از حقه‌های مخفی ژرمن‌ها در طول مسابقات، کفش‌های تولید آدیداس بود که می پوشیدند. وزن آن‌ها نیمی از کفش‌های سنتی انگلیسی بود که تیم‌ ملی مجارستان استفاده می‌کرد و دارای گل میخ‌های قابل جابه‌جایی بودند که این امکان را داشت متناسب با شرایط آب و هوایی تغییر کنند. با بارندگی در روز فینال و خراب شدن وضعیت زمین چمن، آدی داسلر به آلمانی‌ها توصیه کرد که از گل میخ‌های بلندتری بهره بگیرند.

با آغاز مسابقه مشخص شد که آلمانی‌ها در زمین گل آلود عملکرد بهتری دارند و نسبت به یاران پوشکاش که چکمه‌های خیس درپای‌شان بود، سریع‌تر می‌دوند. مانشافت در پایان به پیروزی بزرگی دست یافت که در آلمان به «معجزه برن» معروف شد.

کفش اختصاصی فریتز والتر در جام‌جهانی۱۹۵۴: پس از ابتلا والتر به بیماری مالاریا در جریان جنگ جهانی دوم، هوای گرم و مرطوب همیشه پای او را آزار می داد؛ این اتفاق باعث شد که آدی داسلر، کفشی مخصوص برای کاپیتان معجزه برن بسازد.

زمانی که سرمربی ژرمن‌ها "سپ هربرگر" علناً محصولات آدیداس را به دلیل مشارکت در موفقیت تیم تحسین کرد، محبوبیت این برند در آلمان افزایش یافت. فینال جام جهانی 1954 که برای اولین بار از تلویزیون پخش شد، برند آدیداس را نیز به مخاطبان بین المللی معرفی کرد و کمک بزرگی به پیشرفت این کمپانی داشت.

به نقل از gameplan-a.com با اندکی تغییرات