از فوتبال همیشه به عنوان یک ورزش خشن و مردانه یاد می شود، اما آیا بانوان به اندازه ای که مردان فوتبال را دوست دارند و از آن لذت می برند، نمی توانند چنین احساسی به فوتبال داشته باشند؟ بدون شک جواب این سوال مثبت است و هر جنس مونثی هم می تواند به اندازه مردان عاشق فوتبال باشد، آن را بفهمد و جزئی از آن باشد.
جدا کردن بانوان از آقایان در فوتبال هیچ گاه تئوری درستی نبوده و افرادی که این عقیده را دارند کاملاً در اشتباه هستند. فوتبالی که گستره آن کل دنیا را فرا گرفته، بی حد و مرزتر از آن است که بخواهیم آنرا تنها یک ورزش مردانه قلمداد نماییم. شاید اکثر ما پیگری فوتبال و بحث در مورد آن را یک روزمرگی مردانه بدانیم ولی براستی که اینگونه نیست!
بحث قدیمی حضور بانوان در ورزشگاهها یکی از عواملی است که تئوری مردانه بودن فوتبال را پررنگ تر کرده است اما باید بدانیم بسیاری از دختران این شهر یکی از بزرگترین آرزوهایشان حضور در ورزشگاه و تماشای بازی تیم محبوب شان از نزدیک است و هیچ گاه نیز امیدشان برای تحقق این آرزو را از دست نخواهند داد. ممنوعیت حضور بانوان در ورزشگاهها کاملاً باعث ایجاد یک فاصله نامعقول بین مردان و زنان در رابطه با فوتبال شده است که این امر بسیار ناعادلانه و بی منطق است.
شاید برای بسیاری از ما اظهار نظر یک دختر در مورد فوتبال، نامانوس، عجیب و حتی نامعتبر باشد که کاش اینگونه نبود چرا که زیبایی این فوتبال بی مرز به حدی است که نمی توان طرفداری از آن را به یک گروه خاص نسبت داد. لذت بردن از فوتبال حق همه انسان های فوتبال دوست است و چه زیباست در کنار هم از این زیبایی ها بهره مند شویم.
هدف از نگارش این مطلب نه زیر سوال بردن یک گروه خاص است و نه بالا بردن یک گروه دیگر، بلکه تلنگری است بر یک تفکر نادرست که بانوان را جدا از فوتبالی می داند که فلسفه آن مقدس تر از این بحث هاست.