۱_ دوره دانشگاه که تمام وقت بخاطر اینکه دانشگاهمون اسمش تهران و شریف هست وقتمون تلف کردند.
۲- سربازی هم که بدترین پادگان افتادم یک سال هفتاد کیلومتری مرز پاکستان یک سال هم تهران نه ارزشی برای مدرکمون نه برای سوادمون نه برای هیچ چیز دیگری هم اندازه سرجوخه حتی بیشتر نگهبانی دادیم.
۳- الان هم که بیکار بدون حتی یک روز سابقه بیمه با بیست و هفت سال سن هر جا میری اصلا نه کارت پایان خدمت بدردت میخوره نه مدرک فقط پارتی و... باور کنید قیافه مهمتر از مدرک در ایران برای کار کردن در هر رشتهای
پ.ن: الان نیاید بنویسید برو خارج که فقط پول بلیطش هم من ندارم تازه یک سال هم برای مدرک باید صبر کنی تا بهت بدن.