برگرد سرباز ساده حال مان بد شد از این همه مدعی!

‍ چه خوب که شایعه نرسیدن وحید امیری به رقابت‌های پیش‌رو پرسپولیس و جام‌جهانی تکذیب شد. در قطر خیلی به او نیاز داریم؛ نه فقط به خاطر این که یکی از مهم‌ترین ستاره‌های فوتبال ایران است و در همین مرحله انتخابی هم خوش درخشید. بیشتر به خاطر شرف، جنم و آزادگی‌اش. به خاطر این که حد و حدودش را می‌شناسد و هیچ‌وقت پا را از گلیمش درازتر نمی‌کند. وحید امیری را لازم داریم، چون مطمئنیم چوب خشک هم روی نیمکت باشد، تا آخرین ذره تلاشش را برای سربلندی تیم به کار می‌گیرد، چون با چهار تا به‌به و چه‌چه از خود بیخود نمی‌شود و هوا برش نمی‌دارد که «بزرگتر» تیم است، چون در مصاحبه‌هایش رکورد استفاده از کلمه «من» را نمی‌شکند و در هیچ باند و گروه و دسته‌ای جا نمی‌گیرد  ،وسط جنگ استوری‌ها، فقط او بود که پیام متفاوتی گذاشت و نوشت «ایران» از همه چیز مهم‌تر است. تعهد وحید هم مثل خیلی‌های دیگر فیک و مجازی نیست؛ بارها در میدان عمل ثابت کرده برای نانی که از فوتبال در می‌آورد حرمت قائل است و حاضر نیست آن را به منیت و تکبر آلوده کند یا از در کم‌فروشی و زیرآب‌زنی در بیاید. همین حالا دوران درمان زخم به جا مانده از تیم ملی را سپری می‌کند؛ دوره‌ای که کاش زودتر تمام شود و او را در بهترین فرمش برای جام‌جهانی داشته باشیم. این تیم ارباب و رییس و فرمانده زیاد دارد؛ مدعیان مغرور و خیره‌سری که جنگ و جدل‌شان حال‌مان را بد کرد. نیاز تیم ملی به سربازانی از جنس وحید امیری است؛ کسی که راه دفتر مقامات دولتی را بلد نیست و اگرچه از نظر فنی جزو بهترین‌های ایران است، اما نخوت و خودستایی از نگاه و کلامش نمی‌بارد. تنت سلامت سرباز...   رسول بهروش *ورزش‌مدیا*