روابط یک مربی خانه نشین با یک نماینده مجلس باعث شده این مربی به رغم کارنامه غیر قابل قبول خود، گزینه نشستن روی نیمکت یک تیم تهرانی باشد.
به گزارش طرفداری، یکی از اعضای تاثیرگذار کمیسیون صنایع مجلس معرف یک مربی به باشگاهی در تهران بوده و اصرار دارد این باشگاه حتما مربی موردنظر او را به عنوان سرمربی انتخاب کند. این مربی که طی دو فصل اخیر سه ناکامی مطلق را در سطح اول فوتبال ایران تجربه کرده و اتفاقا در هر سه مقطع هم برکنار شده، حالا باید به واسطه عملکردش خانه نشین باشد اما روابط فرا فوتبالی اش باعث شده به نیم قدمی یک باشگاه نسبتا معتبر برسد.
پیش از این نیز مربیان دیگری در فوتبال ایران از کانال های سیاسی و روابط فرا فوتبالی صاحب تیم شده اند. یکی از مربیان سرشناس سالهاست با توصیه یک مقام و چهره سیاسی از این تیم به آن تیم و از این شهر به آن شهر می رود و معمولا هم ضعیف نتیجه می گیرد اما باز هم همان تماس چهره بانفوذ او را به شهر دیگر و تیم دیگر می فرستد. اصلا یکی از دلایل اصلی خودداری این مربی از تلاش برای دانش افزایی همین است که او با فشار شخص بانفوذ تیم می گیرد و شغل آینده اش همیشه تضمین شده است و او به غلط تصور می کند دیگر نیازی به ارتقای سطح فنی کار و دانش خود ندارد.
مربی جوان دیگری از طریق یک مقام عالیرتبه صنعتی دنبال ورود به تیمی صنعتی در لیگ برتر بوده و هنوز هم برای این قبیل تیم ها یک خطر بالقوه محسوب می شود چرا که هر لحظه احتمال دارد با فشار بیرونی وارد کار شود!
چند سال قبل ورود نمایندگان مجلس به هیات مدیره باشگاه های مطرح به حدی فراوان شده بود که با تصویب قانونی استفاده از نمایندگان مجلس در هیات مدیره باشگاه ها ممنوع شد اما از آن واجب تر این بود که دخالت برخی دوستان در انتخاب سرمربی محدود شود! کمیسیون صنایع مجلس یا سایر کمیسیون ها چرا باید در انتخاب سرمربی تیم ها نقش آفرین باشند؟
تا این کانال های فرا فوتبالی فعال است، مربیان جوان ایرانی به جای دانش افزایی، اشتیاق به گذراندن دوره و تهیه جزوه، وقت شان را روی ارتباط گرفتن با این و آن می گذارند.