‏این بیتِ مولانا یکی از انسانی‌ترین ابیاتِ ادبیاتِ کلاسیک ماست

رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن ترکِ منِ خرابِ شبگردِ مبتلا کن

شاعر، نه فقط صادقانه مساحتِ «ابتلا»ی خودِ خسته و خراب‌اش را ترسیم و درخواستِ تنهایی می‌کند، بلکه مهربانانه به دیگری می‌گوید: «تو برو سر بنه به بالین».

https://t.me/delpush69