همینجا هم ادیت کرده فیلم رو، خودش رو بزرگ کرده. اون یارو هم کوچک کرده.
همیشههم نزدیک به دوربین می‌شینه تا بزرگتر دیده بشه.
بازوش هم گذاشته رو بالشت که بزرگ دیده بشه.
چند ثانیه مونده بود به آن هم برگشت به دوربین نگاه کرد فکر کرد تموم شده، باز دوباره فاز غم گرفت.
اینجور آدما اگه تو اروپا باشن میبرن بستریشون میکنن که درمان بشن هم بدلیل چاقی و هم بدلیل مشکلات روانی و توهم ،اما همینا تو کشورهای جهان سوم لقب هالک و پهلوان و...میگیرن متاسفانه
همین غریبی رو این ملت به این بدبختی کشوندن.متاسفانه اکثریت ملت ما بیسواد و افراطی این و زمانیکه میخواهند از کسی حمایت کنند یا برعکسش،فکر نمیکنند و اسیر احساسات هستند .یادمه چندین فن پیج همین ملت براش درست کرده بودند.ندیده و نشناخته ،فقط با دیدن چند تا عکس که مشخص بود فتوشاپه.حالا خوبیش اینه که در زمینه ورزش بود و خیلی زود سرش به سنگ خورد وگرنه اگه مثلا تو حوزه های دیگه بود ی رهبری رئیس جمهوری نماینده ای چیزی میشد،به لطف حضور این مردم .مث بقیه مسئولین که الان در رأس کارند.تو این ۴۰ و چند سال همه تصمیمات و همه کارامون همینجوری بوده
طرف سال ها زحمت میکشه قهرمان المپیک میشه بعد جوری با تواضع رفتار می‌کنه که عشق می‌کنی بعد تو دو دقیقه راه بری نفست میگیره و می‌میری.
جوری راه میری انگار قویترین مرد جهانی،خجالت بکش
همین که تونسته از این کشور بره خودش برد محسوب میشه.
هرچند راه های بهتری هم هست.
ببین مردم به چه روزی افتادند که حاضرن برن خارج تو رینگ دو بار دور خودشون بگردن چنتا مشت هم بخورند ولی سرآخر تو این کشور نمونند.
دیدگاه‌ها