اینو با این شعر تجسم کنید:

روزی که هر لب ترانه ای ست

تا کم ترین سرود بوسه باشد

روزی که تو بیایی برای همیشه بیایی 

و مهربانی با زیبایی یکسان شود 

و من آن روز را انتظار می کشم

حتی روزی

که دیگر منی نباشد