هوا برای 2 نماینده ایتالیا در لیگ قهرمانان اروپا این هفته بسیار آلوده بود. آن قدر آلوده بود که هواداران سری آ مجبور بودند با ماسک سه شنبه و چهارشنبه در لیگ قهرمانان تردد کنند! رم تیمی که زیباترین بازی را در سری آ ارائه می کند در کمتر از نیم ساعت در خانه راهی «بلوهوریزنته« شد و یووه، تیمی که 3 سال است بزرگ و کوچک را در سری آ سلاخی می کند در 2 بازی اخیرش حتی یک بار هم نتوانسته توپ را از خط دروازه حریفانش عبور دهد! نتایج و اسکوربورد برای هر 2 تیم فاجعه به نظر می رسد اما آیا کیفیت و شایستگی های فنی نماینده های ایتالیا نیز چنین وضعیتی را دارد؟ برای پاسخ «بله» دادن به این سوال چندان نباید عجله کرد. آن چیزی که باعث شد رم در خانه 7 گل دریافت کند نه کیفیت فنی این تیم بلکه پارامتری بود که در فوتبال اروپا از آن تحت عنوان «تجربه اروپایی» یاد می شود. آیا حقیقتا فاصله میان رم و مونیخ این تعداد گل بود؟ خیر، فاصله دو تیم حتی نصف این تعداد گل هم نیست اما پس چه عواملی باعث می شود که چنین نتیجه ای رخ دهد؟ این مساله را باید در همان «تجربه» اروپایی جست و جو کرد. رم پس از مدتی غیبت دوباره راهی لیگ قهرمانان می شد و در برابر تیمی قرار گرفت که در 5 سال اخیر، 3 بار در فینال حاضر بوده است. قطعا چنین تیم هایی باید با هم متفاوت باشند. همین می شود که بازیکنان حرفه ای رم پس از گل اول روبن تبدیل به بازیکنانی «آماتور» می شوند که ترجیح می دهند به جای ارائه فوتبال واقعی خود، شاهد و ناظر عملکرد فوق حرفه ای بازیکنان کاملا با تجربه مونیخ باشند. بازی رم و مونیخ نه پس از گل سوم یا چهارم بایرن، بلکه پس از همان گل اول روبن سرنوشتش مشخص شده بود. «تجربه اروپایی» و «شخصیت اروپایی» پپ و شاگردانش باعث رقم خوردن چنین اختلافی شد. شرایط یوونتوس البته کمی با رم متفاوت است. آن ها از تجربه اروپایی بی بهره نیستند چرا که 2 سال پیش تا یک چهارم پایانی لیگ قهرمانان صعود کرده بودند و در 3 سال اخیر همواره در اروپا حضور داشته اند و جدا از این مساله، بازیکنانی را در ترکیب دارند که بارها و بارها در این رقابت ها بازی کرده اند. با این حال آن ها نیز از 3 بازی تنها  3 امتیاز به دست آورده اند. اسکوربورد گرچه برای یووه تلخ است اما نمایش های این تیم به هیچ عنوان در زمین مسابقه تلخ نیست. آن ها 90 دقیقه در خانه نایب قهرمان اروپا پا به پای حریف «کبدی» کردند و تنها در یک ثانیه غفلت بازی را واگذار کردند. دیشب نیز یووه در خانه یکی از بد بدن ترین تیم های اروپا در شرایطی با یک گل بازی را واگذار کرد که المپیاکوس به طور همزمان از لئو یاشین و پیتر اشمایکل درون دروازه اش بهره می برد!! بیش از 8 موقعیت بالای 80 % یوونتوس با واکنش های تکرار نشدنی دروازه بان پیشگوی این تیم از بین رفت تا آن ها در عین ارائه نمایشی قابل قبول، باز هم دست خالی زمین اروپایی را ترک کنند. مشکل یووه اما با رم متفاوت است. آن ها از «عدم اعتماد به نفس» در اروپا رنج می برند و همین مساله باعث شده تا در زدن ضربات آخر کمی بی دقت عمل کنند. این عدم اعتماد به نفس از پارسال و آن زمستان عجیب و غریب استانبول شکل گرفت و در نیمه نهایی یورو لیگ مقابل بنفیکا به اوج خود رسید. مشکل یووه در اروپا نه ضعف فنی، بلکه «عدم اعتماد به نفس» است. مسئله ای که کارلوس توز نیز پس از شکست برابر المپیاکوس به آن اشاره کرد. اوضاع روی کاغذ و در اسکوربورد برای تیم های ایتالیایی در لیگ قهرمانان مساعد نیست اما در حقیقت و در باطن مشکلات این تیم ها آن قدر ها هم پیچیده به نظر نمی رسد. رم و گارسیا از شکست تحقیر آمیزشان به خوبی درس خواهند گرفت  و مجموعه یوونتوس نیز قطعا در دور برگشت فکری به حال عدم اعتماد به نفسشان خواهند کرد. فوتبال ایتالیا در لیگ قهرمانان اروپا انصافا «شانس» هم ندارد، شاید در دور برگشت این پارامتر نیز کمی روی خوش به آن ها نشان دهد. هر 2 نماینده ایتالیا همچنان بخت قابل توجهی برای صعود دارند و باید امیدوار باشند تا با رفع مشکلات روحی و روانی خود، این کیفیت فنی خوبشان  باشد که در زمین مسابقه نتیجه را تعیین کند.