بهترین بازیکنان هر فصل فوتبال، بخش اول: 1947 تا 1960

1-والنتینو مازولا( ایتلیا-تورینو) 

در دوران پس از جنگ، تورینو به ستاره ی ایتالیا تبدیل شد، تیمی با بازی تماشایی و خلاقانه ی خود، که به نوعی سبک و جذابیت بازی مجارستان پوشکاش و هلند کرایف را داشت، ایتالیایی ها را وادار کرد تا وحشت جنگ را فراموش کنند. قهرمان فنی و کاریزماتیک تیم والنتینو مازولا بود. در فصل 47-1946، تورو با 63 امتیاز و 104 گل زده اسکودتو را به دست آورد. مازولا، یک ستاره ی معتبر جهانی، 29 گل زد و بهترین گلزن لیگ شد. او همچنین در آن فصل یک رکورد دیوانه کننده داشت،در پیروزی 6-0 مقابل ویچنزا، در دو دقیقه هت تریک کرد.

1-فرانس پوشکاش( مجارستان-بوداپست هونود) 

دی استفانو در آمریکای جنوبی، پوشکاش در اروپا. جهان تولد دو پدیده مطلق را  می بیند که قرار است به مدت بیش از 15 سال صحنه را ملتهب کنند. با استعداد طبیعی و خلاقیت بی‌نظیر، پوشکاش در 21 سالگی ردپایی پاک نشدنی از خود به جای می‌گذارد، با هونود چیزی حدود 50 گل در 32 بازی به ثمر می رساند که با بازی های ملی، به 57 گل در 38 مسابقه می رسد. او بهترین گلزن جهان در سال 1948 است و دیوانه کننده  از آن این است که فقط یک تمام کننده نیست، بلکه یک مهاجم کامل است و به همان اندازه در ارائه پاس های اخر نیز خوب است.

 1-ادمیر د مندس(برزیل-واسکو دوگاما)

تکنیکی، همه کاره، قدرتمند، او یکی از برزیلی های بزرگ اواخر دهه 1940 است و در  1949 سال شگفت انگیزی را داشت. 31 گل اش واسکو را به موفقیت در مسابقات قهرمانی کاریوکا سوق داد . گيلاس روی کیک  آدمیر بین آوریل و می 1949 اتفاق می افتد: کوپا امریکا 1949, 7 گل به عنوان مهاجم - كسب عنوان بهترین بازیکن مسابقات - او برزیل را به قهرمانی می رساند، نقطه عطفی که برزیل به آن نرسیده بود.

 1-ابدولیو وارلا(اروگوئه-پنارول)

نماد ماراکانا.بدون کاریزمای او، اروگوئه هرگز برزیل را در خانه مقابل 200000 تماشاگر که منتظر جشن قهرمانی در جام جهانی بودند را شکست نمی داد. هیچ تصویری از او در این مسابقه وجود ندارد، اما داستان ها از ابدلیو وارلا به عنوان قهرمان واقعی این موفقیت باورنکردنی اشاره می کنند.

1-گونار نوردال(سوئد-میلان)

سوئد مانند پسرعموی خود یعنی دانمارک از آزار و شکنجه نازی‌ها در جنگ جهانی دوم در امان است: از آنجایی که می‌تواند نسل جوان‌ خود را دست نخورده نگه دارد، از ستاره هایی مانند گرن، لیدهولم، اسکوگلند و بالاتر از همه نوردال رونمایی می کند. نوردال، پس از اینکه تیمش را به طلای المپیک لندن 48 رساند، سال بعد به  میلان می‌آید: 5 بار بهترین گلزن سری آ، بهترین میانگین گل‌زنی (0.77، نتیجه 225 گل در 291 بازی)، 2 عنوان لیگ و 2 لاتین کاپ. 1950-1951 خارق‌العاده‌ترین فصل او بود:سری آ 34 گل و لاتین کاپ 4 گل، هر دو جام را بالای سر می برد. نوردال قدرتمند، فرصت طلب، اما در عین حال تکنیکی است، علیرغم جثه ای که دارد.

1-کوبالا(بارسلونا)

یک بازیکن بی تابعیت در فوتبال، کمی شبیه به بیکان، دی استفانو و نیرش. او در بوداپست در فرانس واروش بزرگ شد، سپس به براتیسلاوا نقل مکان کرد. با بازگشت به مجارستان در واساس، در مخالفت با رژیم از کشورش می گریزد و به ایتالیا پناه می برد. از سال 1951 در اسپانیا بوده و به استخدام بارسلونا، باشگاه زندگی اش، که 10 سال در آن بازی می کند، شده است. بت هواداران بلوگرانا، 4 قهرمانی، 5 جام کوپا، یک لاتین کاپ و دو فیرز کاپ را به دست آورد. 1952 شاید سال طلایی او باشد، در مجموع 26 گل به ثمر رساند و پروتاگونیست اصلی پیروزی های لالیگا، کوپا و لاتین کاپ است.

1-فرانس پوشکاش(مجارستان-بوداپست هونود)

بازیکنی بالغ تر از نسخه قبلی خود که در واقع گلزنی بهتری  داشت، یکی از باورنکردنی‌ترین سال‌ها برای پدیده مجارستانی که در سن 26 سالگی،  پوشکاش با 27 گل بهترین گلزن لیگ مجارستان است و با بازی ای که تاریخ فوتبال را تغییر می دهد، قهرمان تیم ملی است، مجارستان 6-3 در ومبلی مقابل انگلیس، دیداری که قدرت مجارستانی ها و برتری فوتبال تهاجمی، دیدنی و جذاب آنها را در کل جهان آشکار می کند. پوشکاش قهرمان آن بازی با سطح ماورایی اش است.

 1-ساندور کوچیش(مجارستان-بوداپست هونود)

او و پوشکاش یک زوج هجومی قابل توجه را تشکیل می دهد. کوچیش از بین این دو، مهاجم مرکزی است، تمام کننده ی درجه یک با ضربات سر قدرتمند،  در سطح فنی نیز با استعداد است. سال 1954 در بالاترین سطح  بود،  با 33 گل و کسب عنوان بهترین گلزن،  قهرمان لیگ مجارستان شد و در جام جهانی سوئیس با 11 گل پادشاه جام بود.

1-الفردو دی استفانو(رئال مادرید)

دوران جدیدی آغاز شده است، دوران بازیکنی که بیش از هر بازیکن دیگری از نقش و پستش فراتر رفته تا ایده بازیکن همه جانبه را تجسم بخشد، مانند والنتینو مازولا در ایتالیا، اما با این تفاوت که دی استفانو یک رهبر است. زمینه ساز دومین اسکودتوی متوالی برای رئال، با 25 گل،همچنین لاتین کاپ، جایی که رئال در فینال 2-0 رنس را شکست داد. 

 1-دی استفانو(رئال مادرید-اسپانیا)

همچنان با 24 گل بهترین گلزن لالیگا است. اما شاهکار واقعی در اروپا رخ می دهد، در اولین دوره لیگ  قهرمانان، رئال بر جام تسلط دارد و در فینال با نتیجه 4-3 بر رنس غلبه می کند: دی استفانو با 5 گل زده و یک فینال زیبا که در آن یک گل به ثمر رساند، قهرمان مطلق است.رئال ستاره اروپاست و دی استفانو بدون شک بهترین بازیکن جهان.

1-دی استفانو(رئال مادرید-اسپانیا)

بهترین فصل دی استفانو که لالیگا  را با عنوان برترین گلزن( 31 گل در 30 بازی) و جام باشگاه های اروپا را با درخشش به دست اورد: در فینال رئال مادرید 2 بر 0 فیورنتینا را می برد و دی استفانو با 1 گل از روی پنالتی نقش بسزایی در موفقیت تیمش ایفا می کند. آرژانتینی با در نظر گرفتن تمام رقابت ها، 50 گل به ثمر رساند. یک امار شگفت‌انگیز، به ویژه با توجه به این واقعیت که او دیگر مهاجم نیست، بلکه یک رهبر ارکستر در سراسر زمین است.

 1-پله(برزیل-سانتوس)

دنیا در زیر پای دی استفانو است، اما در برزیل پسری که کمتر از 18 سال دارد به نظر می رسد که مقدر شده است از هر بازیکنی در این سیاره پیشی بگیرد. در گذشته، در حال و در آینده. این یک معجزه است. او ادسون آرانتس دو ناسیمنتو نام دارد.. اگر دی استفانو کامل‌ترین بازیکنی است که می‌تواند در 110 متر زمین بازی کند، پله نشان‌دهنده کمال ورزشکار است، ترکیبی بی‌نظیر از هارمونی آفریقایی، کلاس آمریکای جنوبی، عقلانیت اروپایی است. او در سن 17 و نیم سالگی چیزی حدود 75 گل در یک سال تقویمی زد (!) - رکوردی که تنها توسط گرد مولر در سال 1972 و مسی در سال 2012 بهبود یافت - و همچنین برزیل را با 6 گل به عنوان قهرمانی جهان در سوئد رساند. از جمله 3 گل در نیمه نهایی و 2 در فینال.

 1-دی استفانو(اسپانیا-رئال مادرید)

پس از یک دوئل طولانی با ستاره در حال ظهور یعنی پله، او دوباره پادشاه است. دی استفانو با 23 گل همچنان بهترین گلزن لالیگا است، 6 گل در جام باشگاه های اروپا به ثمر رسانده و یک بار دیگر فینال 2-0 را با درخشش تعیین می کند. او در اوج تکامل خودش است.

1-فرانس پوشکاش(مجارستان-رئال مادرید)

پوشکاش که در سال 1958 پس از فرار از مجارستان به رئال آمد، دومین دوره ی شگفت انگیزش را  اغاز می کند. در هشت فصل او 5 بار قهرمان لالیگا (با 4 عنوان بهترین گلزن)، 1 جام کوپا (با 4 عنوان بهترین گلزن)، 3 جام اروپا (با 3 عنوان بهترین گلزن) و جام بین قاره ای شد.. 1959-1960 اوج وی در رئال مادرید بود : در سطح انفرادی در لالیگا با 25 گل در 24 بازی و  در جام لیگ قهرمانان با 12 گل در 7 بازی بهترین گلزن را به دست آورد. در سطح تیمی، او جام قهرمانان را پس از یک فینال حماسی (7-3) در برابر آینتراخت فرانکفورت که در آن بازی پوکر کرد، برد، رکوردی که هنوز شکست ناپذیر است .سپس بین قاره ای نیز با برد 5-1 بر پنارول به رئال مادرید می رسد.