استعمارگران فرانسوی برای مجازات ویتنامی‌ها در سال ۱۸۶۲ زندان کن‌دائو (Con Dao) را ساختند.

پس از فرار فرانسوی‌ها، آمریکایی‌ها از این زندان استفاده می‌کردند. سرانجام در سال ۱۹۷۵ و با فرار زندانبان‌ها فعالیت این زندان به پایان رسید.

صدها هزار ویتنامی و کامبوجی به جرم استقلال‌خواهی، اسارت در این زندان را تجربه کردند و ۲۰هزار نفر از آن‌ها جان خود را از دست دادند.

شرایط زندگی و شکنجه‌ها به گونه‌ای بود که به این زندان لقب «جهنم روی زمین» داده بودند.

امروزه این زندان تبدیل به موزه شده است و بخشی از این جنایات را در معرض نمایش گذاشته است.