سلام،وقتتون بخیر چطورید؟
اردوگاههای مرگ به مجموعه اردوگاههای آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم (۴۵–۱۹۳۹) اطلاق میشود که با هدف کشتار سیستماتیک میلیونها تن با گاز و کار شدید تحت گرسنگی ساخته شده بودند. گروههای زیادی در دسته قربانیان این اردوگاهها قرار داشتند اما هدف اصلی یهودیان بودهاند. این نسلکشی «راه حل نهایی» رایش سوم برای مسئله یهودیان بود.
تلاش نازیها در نسلکشی یهودیان در مجموع به عنوان هولوکاست شناخته شدهاست.
اردوگاه های مرگ،طبق دستور هاینریش هیملر،فرمانده و از افراد مورد اطمینان پیشوا،آدولف هیتلر،ساخته شده بود و هدف اصلی آنها کشتار سیستماتیک غیر نظامیان و اسرای جنگی،اللخصوص یهودیان بود.هنریش هیملر در سال ۱۹۴۱ از حومه مینسک دیدار کرد تا شاهد یک تیرباران جمعی باشد. افسر فرمانده به او گفته بود که ثابت شدهاست کسانی که این عمل را انجام میدهند، دچار آسیب روانشناسی میشوند. پس هیملر به دنبال روشی دیگر برای کشتار بود. بعد از جنگ، طبق خاطرات فرمانده آشویتس، رودولف هوس، مشخص شد که بسیاری از افراد مسئول کشتار هم دیگر ازلحاظ روانشناسی قادر نبودند خونریزی را تحمل کنند یا دیوانه شدند یا خودشان را کشتند
پس هاینریش راه حل دیگری یافت
درضمن:
زندانی ها با توجه با جرمشان،طبقه بندی میشدند؛
زندانیان میبایست نشانهای رنگی مثلثی بر لباسهای کار خود میبستند، که نشان دهنده دلیل زندانی شدنشان بود؛ قرمز نمایان گر زندانی سیاسی بودن، ارغوانی برای شاهدان یهوه، سیاه و سبز برای مجرمان، و صورتی برای همجنسگرایان مرد بود.
روش های کشتار:
نازیها ابتدا از سیلندرهای کربن مونوکسید برای کشتن ۷۰هزار نفر در المان استفاده کردند. این برنامه به نام «مرگ آسان»، برای مخفی کردن کشتار جمعی بود. علیرغم تأثیرات مهلک کربن مونوکسید، این روش در شرق، به دلیل هزینه ترابری کربن مونوکسید در سیلندرها، مناسب نبود.
هر اردوگاه مرگ روش متفاوتی داشت. اما همه برای کشتاری سریع و کارآمد طراحی شده بودند. وقتی هوس در اواخر اوت ۱۹۴۱ در سفری رسمی بود، معاونش، کارل فریچ، ایدهای را امتحان کرد. در آشویتس لباسهایی آغشته به شپش در اسید پروسیک بلور ساز قرار داده شدند. بلورها توسط شرکت شیمیایی آی جی فاربن با نام تجاری سیکلون-بی ساخته میشدند. بلورهای این ماده هنگامی که آزاد میشدند، گازی مهلک و سمی تولید میکردند. فریچ تأثیرات سیکلون-بی را روی اسرای شوروی امتحان کرد. آنها در سلولهایی در زیرزمین یک انبار برای این آزمایش محبوس بودند. هنگامی که هوس بازگشت تحت تأثیر این کار قرار گرفت و قرار شد از این روش برای کشتار در مایدانک هم استفاده شود. علاوه بر استفاده از گاز، به کشتن اسرا با تیرباران، گرسنگی مهلک، شکنجه و … نیز ادامه دادند
کرت گرستینگ یکی از افرادی بود که در طول جنگ در مؤسسه بهداشت وافن اس اس کار میکرد. در ۱۹ اوت ۱۹۴۲ به یک دیپلمات سوئدی در اردوگاه مرگ دربارهٔ چگونگی رسیدن به اردوگاه مرگ بلزک (که مجهز به اتاقکها گاز کربن مونوکسید بود) حرف زد.
بهعلاوه دربارهٔ این موضوع صحبت کرد که ۴۵قطار شامل ۶۷۰۰ یهودی به آنجا رسیدند که خیلی از آنها مرده بودند و بقیه عریان، به اتاقکهای گاز هدایت شدند:
"""هکنهولت بشدت تلاش میکند تا موتور را راه بیندازد؛ ولی نتیجهای ندارد. کاپیتان ورث جلو می آید. میبینم که ترسیدهاست، چون من در این مصیبت حاضر هستم. بله، همه چیز را میبینم و صبر میکنم. کرونومتر من همه چیز را نشان میداد، ۵۰دقیقه، ۷۰ دقیقه و موتور کار نمیکند. مردم داخل اتاقکهای گاز منتظرند. بیهوده. پروفسور فننستیل به پنجرهای روی در چوبی زل زده و درحالیکه صدای گریه مردم را میشنود، میگوید "گویی داخل یک کنیسه اند". کاپیتان ورث با خشم، ۱۲–۱۳ بار به صورت کمک اوکراینی اش، هکنهالت، سیلی میزند. بعد از ۲ساعت و ۴۹دقیقه -کرونومتر همه چیز را ضبط میکند- موتور به کار میافتد. تا ان لحظه، مردمی که در ان ۴اتاقک محبوس بودند، هنوز زنده بودند، چهار ضربدر ۶۵۰ نفر، ضربدر ۴ در ۴۵ مترمکعب. ۲۵دقیقه دیگر میگذرد. خیلیها تاالان مردهاند. این را میتوان ازمیان پنجره کوچک دید، چون یک لامپ برقی چند دقیقه داخل اتاقک را روشن میکند. بعد از ۲۸دقیقه، فقط چند نفر هنوز زندهاند. بالاخره، بعد از ۳۲دقیقه، همه مردهاند… بعد دندان پزشکان دندانهای طلا را از جنازهها خارج میکنند. در میانه آنها کاپیتان ورث ایستادهاست. یک قوطی بزرگ از دندان را نشانم میدهد و میگوید: "ببین، برای خودت، سنگینی آن طلا! برای همین دیروز و روز قبلش است. باورت نمیشود هر روز چه چیزهایی پیدا میکنیم -دلار، الماس، طلا. خودت خواهی دید!"""
- کرت گرستین
اصلی ترین اردوگاه نازی ها،آشویتس بود؛
آشویتس شامل سه اردوگاه اصلی میباشد:
اتاقهای گاز و کورههای آدم سوزی برای اولین بار در این اردوگاه بهطور گسترده راهاندازی شدند. این مجموعه اردوگاهها تقریباً در ۳۷ مایلی غرب شهر کراکوف لهستان، نزدیک به مرز آلمان- لهستان (پیش از جنگ) در سیلسیا قرار دارند. منطقهای که آلمان نازی پس از تهاجم و غلبه بر لهستان در ۱۹۳۹ میلادی به صورت موقت آن را ضمیمه خاک خود نموده بود.
مقامات اساس سه اردوگاه اصلی شرح داده شده را نزدیک به شهر لهستانی اوشوینچیم بنا کردند: آشویتس ۱ در ماه مه ۱۹۴۲ میلادی؛ آشویتس ۲ (که آشویتس- بیرکِناو آلمانی Auschwitz-Birkenau نیز نامیده میشد) در اوایل ۱۹۴۲ میلادی؛ و آشویتس ۳ (که آشویتس- مونوویتس نیز نامیده میشد) در اکتبر ۱۹۴۲ ساخته شدند.
در مجموع نزدیک به ۱٫۱ میلیون نفر در خلال سالهای جنگ جهانی دوم ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ به دست قوای اس.اس. آلمان نازی به فرماندهی سرهنگ رودلف هوس و همکارانش (دکتر یوزف منگله) در این اردوگاه کشته شدهاند که بالغ بر ۹۰٪ آنها را (در پی اجرای طرح راه حل نهایی مسئله یهودی) یهودیان تبعیدی و مابقی را زندانیان سیاسی لهستانی - اسرای جنگی شوروی - کولیهای اروپایی وسایر اسرای جنگی متفقین تشکیل میدادند. این اردوگاه در سال ۱۹۴۵ میلادی به وسیله نیروهای ارتش سرخ شوروی به فرماندهی ژنرال ژوکوف از دست قوای آلمان نازی آزاد گردید. امروزه مجتمع سهگانه اردوگاه آشویتس به صورت شاهد تاریخ جهت بازدید جهانگردان از سراسر جهان درآمدهاست. شعار معروف آلمانی «کار شما را آزاد خواهد کرد» (ARBEIT MACHT FREI) به صورت یادگاری از آن دوران هنوز بر سر در معروف اردوگاه آشویتس به جای ماندهاست
تمام این اتفاقات موثق بوده و بنده با مراجعه به منابع زیر،مطلب رو نوشتم:
ویکی پدیا
دویچهوله
بیبیسی فارسی
امیدوارم لذت برده باشید،در پناه حق