قسمت اول خانه اژدها با این آهنگ زیبا از رامین جوادی تموم شد.
خیلی امیدوارکننده بود.
فقط یکی از جذابیتهای بازی تاج و تخت نشون دادن چندین موقعیت جغرافیایی و مرتبط کردن افراد اون به همدیگه بود.
خانه اژدها فعلاً چنین چیزی نداشته.
مِلی اَلکاک به خاطر نوع گریمش و حتی شرایطش تو داستان بیننده رو یاد امیلیا کلارک میندازه.
تصورش سخته ولی امیدوارم از بازی تاج و تخت هم موفقتر باشه چون زیر نظر نویسنده کتاب پیش میره.
کشتن شخصیت اصلی طبیعیتره(چون تو تاریخ هم اکثراً کشته میشن)ولی مخاطب دوست نداره.
من خودم یه زمان طرفدار این اقدام نویسنده بودم ولی با فیلم و سریال بیشتر دیدم شدیداً تو ذوق میزنه.
دیروز یه انیمه دیدم که آخرش فاجعهبار همه مردن و شر بر خیر پیروز شد?