بیش از 20،000 سال از قدمت نقاشی‌ بر بدنه غارها و صخره‌ها می‌گذرد. اشکال انتزاعی از انسان‌های در حال شکار با نیزه، رقص دسته‌جمعی مردان و زنان، گله‌های گاو و گوزن. ‌ اشکالی ساده و البته آمیخته با محتوایی آرمان‌خواهانه... این داستان هنر در هم تنیده با تار و پود زندگی انسان‌هاست. داستان تطور نقاشی از از حکاکی روی سنگ تا شاهکارهای امپرسیونسیم. داستان لباس‌ بی نقش و نشان آبی آسمانی خوزه ناستازی هنگام دریافت اولین جام جهانی از پاپا ژول ریمه در 1930 تا رونمایی از پارچه‌هایی با هزار و یک نقش و نگار و نکته‌ی نهفته در طرح‌ها. داستان لباس‌های جام جهانی...

تیم تیره‌پوش. تیم روشن. در روزگار عکسها و تصاویر سیاه و سفید تلویزیون، لباس‌ها وسیله‌ای جز جدایی تیم تیره از تیم روشن در زمین نیست. روزگاری که هنوز رنگ طلایی بر لباس برزیلی‌ها ننشسته. شیلی با لباس‌های سفیدرنگ، مکزیکی‌های سرخپوش و ایالات متحده با لباس راه راه قرمز و سفید. حتی اگر تصاویر رنگی جام جهانی 1930 به دستمان برسد، بعید است تیمها را از رنگ لباس تشخیص دهیم. مگر دو تیم فینالیست. آرژانتینی‌ها با لباس آبی و سفید آلبی سلسته. اروگوئه‌ایهای آبی آسمانی پوش.... ساده. به دنبال رویاها... چیزی شبیه همان نقاشی‌های روی دیوار غار...

پیروان هنر برای آرمان را فرا بخوانید. نقاشان انقلابی. پرتره‌ی پادشاهان. ابرها و آسمان‌ها. رنگها در خدمت جنگ افروزان قرار گرفته. ایتالیایی‌ها یک دست سیاه می‌پوشند. لشکر دوچه. فاشیست‌های جامدار. و  ژرمن‌ها با صلیب شکسته‌ی نازی روی لباس. با یقه های سرخ رنگ. فوتبال، جنگ دوم جهانی...

کلاسیک‌ها. جایی در دامنه‌های آلپ. جام جهانی 1954. برن. برزیل برای نخستین بار طلایی می‌پوشد. مجارهای سبز و سرخ. صاحبان خانه، با لباس دکمه‌دار شیک خود پای به جام جهانی می‌گذارند. سِرهای انگلیسی.

یک دهه می‌گذرد تا انگلستان، در خانه جام را روی دست بلند کنند. با آن لباس سرخ بی همتای سه شیر. 4 سال بعد، نخستین تصاویر رنگی از جام جهانی با لباس طلایی بر تن شاه پله جاودانه می‌شود. با قابهای مهاجمان طلایی‌پوش و دفاع لاجوردی رنگ ایتالیا. و پس از آن مهمانی کلاسیک‌ها و گاهی خرق عادتها. تا به حال به تضاد جادویی رنگ لباس‌ها در جدال اسکاتلند و زییر چشم دوخته‌اید؟ مهمانی کلاسیک  قیصر و یاران از راه می‌رسد. با آن عقاب سیاه رنگ بال افراشته بر لباس سفیدرنگ. با کفشهای سه خط سیاه و سفید آدیداس. در همان بازی که نسیم پر احساس اکسپرسيونيسم ، با حرکات کرویف می‌وزد. و چهار سال بعد، در زمین‌های بزرگ خاک آرژاتین.... تابلوهای ون‌گوگ. چرخش‌های کرویف... و  به دهه‌ی 80 خوش آمدید... روزگار نشستن نقش و نگار روی لباس‌ها....

اکسپرسيونيسم دهه‌‌ی 80. خطوط و نگاره‌ها. نوشته‌ها و بازی رنگها. فرانسوی‌ها، زیبایی در الماس میانه‌ی میدانشان را با خطوطی به رنگ پرچم خود در لباس‌ها می‌آمیزند. نشان غریب کمپانی‌های سازنده‌ی لباس، مهمان ناخوانده‌ی لباس‌هاست. تصاویر رنگی تلویزیون، نقش  ها و نگارها را به خوبی به رخ می‌کشد... خطوط عمودی لباس دانمارک بر تن  الکیائر در جام جهانی 1986. نام الجزایر به زبان عربی روی لباس‌ و رنگ سبز لباس شان در پس زمینه‌ی چمن ورزشگاه‌های اسپانیای 1982 زیباست. به زیبایی حرکات نورمن وایت‌ساید با لباس سبز ایرلند شمالی و البته هنر هوگو سانچز با لباس مکزیک. گالری‌های رم و فلورانس و میلان را مهیا کنید....

رنگها در هم دویده... امپرسیونیسم در خاک ایتالیا. ژرمن‌ها رنگ سیاه و سرخ و طلایی پرچمشان را بر پهنه‌ی سپیدرنگ لباس های جام جهانی 1990 پاشیده‌اند. و نقوش سپید را بر لباس دوم سبز رنگشان. قاب لوتار متیوس با جام زرین جهانی در رم، نقطه عطفی در تاریخ لباس‌های جام جهانی می‌شود. بازی رنگها در سرزمین هنر و نقاشی مطلع لباس‌های خیال‌انگیز دهه‌ی 90 می‌شود. عبور از طرح‌های کهنه.  کاستاریکایی‌ها در تورین لباس سیاه و سفید یووه را بر تن می‌کنند. نقش شیر غران روی لباس کامرون، لباس آتشین زرد و سرخ بر تن والدرمای کلمبیایی، گئورگی هاجی با لباس زرد رومانی، ستاره‌های روی لباس الکسی لالاس در خاک ایالات متحده، آتش شعله‌ور در لباس آبی ژاپن 98، هویدا شدن خانه‌های سرخ و سفید شطرنجی در لحظات جشن داور شوکر، نقوش مایایی لباس هرناندز مکزیکی، سعودیها، لباس سرخ رنگ بر تن حمید استیلی.... 1998، سال رویاهای رنگی است. هنوز پوسترهایش را نگه داشته اید؟

مدرنیسم. سادگی. خطوط ساده به لباس‌ها باز می‌گردند. سردی عصر مدرنیته در کره و ژاپن.  لباس آلمان 2002، به سردی چهره‌ی یخ‌زده‌ی بازیکنان تیم رودی فولر است. و خط قرمز برای نخستین بار روی لباس انگلستان. کاش کامرونی‌ها اجازه‌ی پوشیدن لباس‌های بدون آستین را داشتند لااقل!

 رقابت آدیداس و نایکی حالا بخشی از هویت لباس‌های جام جهانی است. در سال 2006، آدیداس با طرح‌های تیم گایست، خطوط منجنی را به لباس‌های فرانسه و اسپانیا و آلمان اضافه می‌کند. و پوما با تمرکز بر لباس هر پنج تیم آفریقایی و آسیایی‌ها و قرار دادن نمادهای ملی روی هر لباس. فیل ساحل عاجی‌ها و البته یوز ایرانی. انگلیسی‌ها حتی با نقش پرچم سنت جرج روی استین هم به آرزوی 40 ساله نمی‌رسن... عصر سورئال فرارسیده. عصر در هم ریختگی در رختکن فرانسه ‌2010 با لباسی که می‌توان در مراسم رسمی هم بر تن کرد. لباس ناآشنای سرمه‌ای رنگ بر تن اینیستا. خطوط عرضی لباس سرخ و مشکی آلمان برابر برزیل، نقوش لباس نیجریه در جام جهانی 2018، بازگشت آدیداس به الگوهای قدیمی در روسیه 2018 و ... لباس‌های آدیداس برای جام جهانی  2022 رونمایی می‌شود. عبور از کلاسیک‌ها و عاشقانه‌ها. عبور از عصر مدرن. یک کلکسیون غریب و راز و رمزهایی که در هر لباس باید کشف کنید. یک خلسه‌ی پست مدرن در بیابان‌های قطر...