لحظه‌ی دیوانه کننده‌ای بود. هرچقدر هم که گلهای دقایق پایانی را در آنفیلد تماشا کرده باشیم، بعدی بیشتر و بیشتر شیدایمان می‌کند. اینبار در یک بازی وسط هفته، اینبار برابر نیوکاسلی ها و آن مالک جدیدشان و سبک بازی جدیدشان، این بار در شب معرفی پسر جوان پرتغالی در آنفیلد... پس از کوبیدن شوت کاروالیو در دقیقه‌ی 97 بازی لیورپول نیوکاسل به طاق دروازه، فریادها به آسمان می‌رود، جشنها و.... همه منتظر چرخش دوربین روی نیمکت قرمزها هستیم.

دانه های عرق روی صورت یورگن کلاپ، همه جا را خیس می‌کند. خطوط مضطرب چهره ناگهان گشوده می شود. دندان‌های قفل شده از ترس، به سبک یورگن بر هم ساییده می‌شوند.... به سوی طرفداران، مشتهای گره کرده، لرزش جایگاه کاپ.... یورگن کلاپ آخرین پیک را برای سرخ و سرخ تر کردن صورت طرفداران  پیش از دربی مرسی ساید می‌ریزد... همان کاری که شنکز بزرگ می‌کرد...

دربی شماره 292 مرسی ساید در ظهر امروز. یک روز بعد از سالگرد 89 سالگی تولد بیل شنکلی. شنکز را مربی دربی میشناسیم. در روزگاری که چشم در چشم هری کتریک، مربی باهوش اورتون آتش دربی را شعله ور می‌ساخت. شنکلی برون‌گرا، شنکلی اهل حرف زدن مداوم، شنکلی اهل اغراق و حماسه سرایی و کتریک درونگرا با روش‌های رندانه. اورتون با تثلیث مقدس خط میانی، آلن بال، هاوراد کندال و کالین هاروی. شنکلی با تیم لیورپولی که از هیچ ساخت، با تامی لارنسن، رانی یتس، ایان کالاهان، راجر هانت، ایان سنت جان و تامی اسمیت. 

سالها پیش از آغاز رقابت شنکز و کتریک در دربی های دهه‌ی 60،  اما، بیل شنکلی در هیبتی متفاوت در دربی مرسی شاید حاضر می‌شود. بیل 29 ساله در میان آتش جنگ جهانی یک بازی با لباس لیورپول انجام می‌دهد. بازی در دربی مرسی ساید...

در زمان جنگ جهانی دوم لیگ سراسری تعطیل است. بازیکنان جوان در خدمت سربازی، مربیان کارکشته در هنگهای ارتش و.... با این وجود، بازیکنان پس از خدمت سربازی، وظیفه‌ی روشن نگه داشتن آتش مطبوع بازی فوتبال را در میان آتش پردود جنگ دارند. مسابقات فوتبال، به دلیل اجتناب از سفرهای طولانی، به صورت منطقه‌ای برگزار می‌شود. بیل شنکلی، سرباز نیروی هوایی حالا فرصتی برای بازگشت به فوتبال پیدا کرده. مهاجم تیم پرستون

بنا بر قوانین و به خاطر اهمیت اعزام بازیکنان به جبهه، هر تیم در هفته میتواند از بازیکنان میهمان به جای بازیکنانی که تیم را به خاطر جنگ ترک کرده‌اند استفاده کند. در روز 30 می 1942، شنکلی به عنوان بازیکن میهمان وارد آنفیلد می‌شود. برای بازی در لیگ شمال برابر اورتون

"بله، من آن روز برای لیورپول در دربی مرسی ساید به میدان رفتم. یادم می‌آید که در کنار بیل لیدل ( ستاره‌ی آن روزهای آنفیلد) در رختکن ایستاده بودیم. مربی، جرج کی، وارد شد. بین ما میچرخید و بی آنکه حرفی بزند دستش را روی شانه‌ی من گذاشت. این یعنی من جز ترکیب اصلی بودم. "

شنکز در سیستم 5-3-2 مرسوم آن زمان، یکی از سه هافبک میانی است. در روزی که لیورپول فقط 3 بازیکن از ترکیب خود را دارد و 8 بازیکن دیگر مثل بیل شنکلی میمهان هستند. در روزی که لیورپول در برابر 13 هزار نفر، 4-1 اورتون را شکست می‌دهد. بهترین برد لیورپول در دربی مرسی ساید پس از یک دهه. بهترین برابر اورتون، تا 23 سال بعد. تا برد 5-0 لیورپول در سال 1965... به مربیگری بیل...؟