مطمئنا وقتی ارسلان چمدانش را میبست تا سوار بر پرواز صربستان شود و جایی دور از خانه کشتی بگیرد، خودش هم مدام به همین موضوع فکر میکرد؛ به سالهای رنج و دیده نشدن، به موفقیتهای داخلی و خارجی و انکار شدن، به همه روزهایی که به امید پوشیدن دوبنده تیم ملی شب میشد اما خبری از دوبنده نبود!
فرقی نمیکند علی ارسلان هم مانند سعید ملایی نامش با نام ایران گره خورده است.
سفر تقدیر ماست، این روزها نیز میگذرد و اشک هایی از ته دل باقی می ماند.