آنتونی : چپ پای مورد نیاز منچستریونایتد

تحلیل فنی

آنتونی یک وینگر چپ پا است که در سمت راست بازی می کند و شکل حمله او حمله به داخل روی پای قوی ترش است. دریبل او از این سمت می تواند موثر باشد. در اینجا، او از چندین لمس کوتاه برای کار با توپ به دور از حریف و هر چالش ورودی استفاده می کند. موقعیتی که او با این کار انجام می دهد می تواند به جدا کردن یک مدافع کناری حریف از بقیه خط دفاعی آنها کمک کند و فضایی برای دریبل کردن ایجاد کند. او به روشی شبیه به ریاض محرز به داخل حمله می کند، قبل از اینکه حرکت خود به داخل محوطه را با یک تغییر سرعت انفجاری ترکیب کند، به آرامی حرکت می کند.

همانطور که در تصویر مشخص است، آنتونی بیشتر از دویدن های هم تیمی های خود برای ایجاد موقعیت های شوت برای خود استفاده می کند. با این حال، این دو های همپوشانی اغلب از طریق فضای داخلی انجام می شود فضایی که دقیقا آنتونی ترجیح می دهد در آن حرکت کند. در نتیجه، او باید کمی دریبل خود را به تاخیر بیاندازد. این می‌تواند به حریف اجازه دهد تا او را کنترل کند و مسیر او را به سمت دروازه مسدود کند، احتمالاً با کمک یک مدافع دوم. اگر او بتواند در هنگام استفاده از دویدن های  هم تیمی های خود تنوع بیشتری به حملات خود بیافزاید، حرکات او کمتر قابل پیش بینی می شود و مدافعان باید به همان اندازه که مراقب حرکات آنتونی که به سمت داخل انجام می دهد باشند باید مراقب دویدن های هم تیمی ها او هم باشند. به عنوان مثال در این تصویر سباستین هالر حرکتی را برای گمراهی مدافع حریف انجام می دهد که این حرکت باعث می شود تا مدافع به سمت او حرکت کند و در نتیجه آنتونی با استفاده از سرعت و تکنیک خود از فضای خالی بین مدافعان استفاده و شوت خود را به سمت دروازه بزند.

اگرچه او در هر دو فصل 2020/21 و 2021/22 بیشترین تعداد شوت ها را برای آژاکس در اردیویسه به ثبت رساند، اما در هیچ یک از فصل ها تعداد گلزنی های او دو رقمی نشد با این حال، زمانی که بازی سازی آژاکس از سمت چپ ساخته می شود، حرکات خود را روی دروازه به خوبی زمان بندی می کند، و تبدیل به یک مهاجم اضافی  در محوطه جریمه می شود.

حرکت بدون توپ 

آنتونی یک ضد پرس قوی است که می تواند وقتی توپ را از دست می دهد یا یکی از هم تیمی هایش در نزدیکی او توپ را از دست می دهد، فوراً روی توپ فشار بیاورد. چابکی و شتاب او هر دو به این امر کمک می کنند، اما او همچنین با هوش پرس می کند به خصوص زمانی که با فشار به بازیکن، توپ را از چنگ او در  می آورد یا با فشار آوردن به او ، او را وادار به بیرون زدن توپ می کند. او همچنین در هنگام پرس کردن از پشت یا قطع پرس و فشار از پشت بازیکن (در عکس بالا که به بازیکن حریف فشار می آورد)  بیش از حد توانایی دارد. از نظر دفاعی، او نقش موثری برای حمایت از مدافع کناری خود در سمت راست دارد.

آنتونی در 1-3-2-4

در اولین فصل خود با آژاکس، آنتونی از سمت راست در سیستم معمولی 1-3-2-4 اریک تن هاگ بازی و حمله می کرد . شماره 10 دیوی کلاسن برای قرار گرفتن در کنار مهاجم میانی سباستین هالر، که در اواسط فصل به این تیم پیوست، حرکت می کرد. دوشان تادیچ از سمت چپ به قلب خط دفاع می زد و در عمق خط دفاع حرکت می کرد، تا دیلی بلیند یا نیکلاس تاگلیافیکو که از دفاع چپ حرکت می کردند فرصت های گلزنی را فراهم کنند. با دو تهدید مرکزی در حمله  به علاوه تادیچ که بیشتر به عمق خط دفاع حرکت می کرد آنتونی موقعیت خود را به طور گسترده در سمت راست حفظ می کرد. از آنجا، او می‌توانست از حرکت هم تیمی ها خود و حرکات آنها در داخل محوطه جریمه که موجب ایجاد فضاها و شکاف هایی در خط دفاع حریف می شد برای دریبل زدن از آن شکاف ها قبل از اینکه سانتر یا شوت‌زنی به سمت دروازه کند ، استفاده کند.

در فصل ۲۰۲۰/۲۱ ، آنتونی در رده پنجم مشترکا با دنزل دامفریز از پی اس وی و سنتینس از سیتارد برای پاس گل قرار گرفت و فهمیدن دلیل آن دشوار نیست. هنگامی که در اطراف حرکت می کرد تا سانتر کند ، یا به دنبال بازیکنانی بود که با او همراه شوند ، حرکات در شکل 1-3-2-4 گزینه متعددی برای پاس دادن به او برای ایجاد موقعیت برای دیگران در اختیار او قرار می داد ، به خصوص وقتی تادیچ مرتباً از سمت چپ به عمق دفاع حرکت می کند. حرکات درونی و دویدن های بدون توپ نوشیر مزرویی، مدافع راست آژاکس ، بیشتر از حرکت های آنتونی به سمت خط دفاع و کناره های زمین حمایت کرد. این گزینه دیگری را برای آنتونی ایجاد کرد، که می‌توانست توپ را بگیرد و از پشت مدافع به سمت دروازه فرار کند، یا به کناره های زمین و نزدیک محوطه جریمه برود تا بازیکنان را در محوطه جریمه تغذیه کند.

آنتونی در 3-3-4 

در فصل دوم آنتونی به عنوان بازیکن آژاکس، تن هاگ از 3-3-4 بیشتر استفاده کرد. این بازیکن برزیلی همچنان از سمت راست حمله می کرد، اما اکنون حرکات گسترده از هافبک ها نوع دیگری از حمایت را فراهم می کرد و به او اجازه می داد پس از انجام دویدن های نفوذی بیشتر به جلو ( در تصویر بالا ) خطر را روی دروازه حریف ایجاد کند.

حمایت از اطراف اکنون از طریق هافبک ها و مزراویی دوباره معکوس شد، که آنتونی را قادر ساخت تا یک بار در یک سوم پایانی توپ را وارد دروازه کند. با این حال، با کمتر شدن مهاجمان و اضافه نشدن بازیکنان به مهاجم نوک و فضای بیشتر او برای  دریبل زنی تعداد پاس گل های او کاهش یافت. با این حال، گلزنی او تغییر چندانی نداشت، زیرا او همچنان به حرکت از داخل و شوت به سمت تیرک دورتر یا دویدن در عرض محوطه ادامه می داد.

پشتیبانی از هافبک ها از طریق کانال های داخلی، برخلاف تمرکز بیشتر بر شماره 10 تیم در فصل اول، به آنتونی اجازه داد تا بیشتر در سمت مدافعان کناری حریف حرکت کند. در اینجا، او مهارت‌های پاس‌های ماهرانه را نشان داد که همیشه در یک سوم پایانی مشخص نبود، چرا که او دریبل و دویدن به جلو را در اولویت قرار می داد. از اینجا، او می تواند حرکات ثانویه را در خط دفاعی حریف انجام دهد و بین خطوط  دفاعی حریف توپ را دریافت کند که همین امر به او امکان دسترسی به موقعیت های دریبل زنی در مناطق مرکزی دفاع و توانایی هدف قرار دادن مدافعان میانی می دهد.