انگلیس در شرایطی که در ضربات پنالتی قهرمانی یورو را از دست داده بود، به فاصله کوتاهی با داشتن پر ستاره ترین تیم جهان، دستکم به لحاظ ارزش بازیکنان، در فاصله یک هفته مانده به پایان رقابتها سقوطش به سطح B رقابتهای لیگ ملتها قطعی شده و دستکم تا لیگ 2026-2027 به این رقابتها بر نمیگردد. در این مدت باید با تیمهایی چون ایرلند ارمنستان ایسلند آلبانی و ... دیدار نماید. چیزی که برای هواداران انگلیس تحقیر آمیز به شمار می آید. آنوقت تیمهایی چون نروژ بوسنی و از همه فاجعه بار تر اسکاتلندی های مغرور و سرسخت این شانس را دارند که بالاتر از انگلیس در سطح A لیگ ملتها توپ بزنند.
برای سه شیر ها تنها یک راه هست تا ساوت گیت را ببخشند. اینکه دستکم در جام جهانی تیم را به قهرمانی برساند. و الا بعید است بیش از این این نسل پر ستاره از فوتبال انگلیس را در اختیار وی قرار دهند.
جالب آنکه انگلیس در جام جهانی اول باید از سد شاگردان کارلوس کی روش بگذرد. باید دید کی روش و تیم سخت گیرش در فاز دفاعی چگونه شروع جام جهانی را برای شاگردان ساوت گیت رقم می زنند. یک شگفتی از تیم ملی کشورمان در روز نخست مسابقات می تواند سرنوشت تورنمنت را برا ساوت گیت و شاگردانش تغییر دهد. البته در فوتبال چیزی قابل پیش بینی نیست و ای بسا تیمهایی که با شکست کارشان را شروع کرده باشند یا به عنوان تیم دوم یا حتی سوم!!! به مرحله بعد رسیده باشند در نهایت بتوانند جام را هم بالای سر برند. ولی غالبا اینگونه است که دیدار نخست تا حدود زیادی از لحاظ روحی روانی می تواند روی ادامه مسیر مسابقه اثر بگذارد.
به هر حال فینالیستهای یورو شرایط سختی را تجربه کردند. ایتالیا از رسیدن به جام جهانی باز ماند و انگلیس به سطح B لیگ ملتها سقوط کرد. اگر چه آن شب هر تیم اروپایی آرزو میکرد جای ایتالیا باشد و در ومبلی جام قهرمانی را بالای سر ببرد، ولی انگلیسی ها ترجیح میدهند در انتخاب بحران فینالیست یورو سرنوشت خودشان را انتخاب کنند. اینکه در لیگ سطح پایین تر توپ بزنند ولی دو دوره پیاپی غایب جام جهانی نباشند. خیلی سخت است ولی اگر انگلیس قهرمان جام جهانی شود چه کسی اهمیت می دهد لیگ ملتها را فتح نکرده باشند. اصلا ایتالیا بازی آخر مجارستان را ببرد و به نیمه نهایی و فینال هم برسد. لیگ ملتها کجا و جام جهانی کجا.
به نظر می رسد علاوه بر قهرمانان جام جهانی که دچار سندروم حذف در دور گروهی شدند (ایتالیای 2010 اسپانیای 2014 آلمان 2018) فینالیستهای یورو دچار طلسم شده باشند. ولی قهرمانی در یک دوره به فدا کردن دوره بعد می ارزد. هر تیمی ترجیح میدهد یک دوره قهرمان جام جهانی شود تا هر دوره فقط در جام جهانی حاضر باشد یا حتی فینالیست جام جهانی هم باشد. به هر حال افتخار قهرمانی جام جهانی با هیچ چیز قابل مقایسه نیست و ساوت گیت هم اگر می خواهد بابت از دست دادن قهرمانی یورو در خانه و سقوط به سطح B لیگ ملتها موجب بخشش هواداران انگلیسی قرار بگیرد راهش قهرمانی جام جهانی است. چیزی که نفرات لازم را برای فتحش در اختیار دارد. اینکه اشتباهاتش را تصحیح کند یا خیر امری است جداگانه