تازگی ها هرگاه از دیگران میرنجم، یا حتی نگرانم، که چه قضاوتی هایی پشتِ پرده ی تظاهرشان ، برایمان میکنند
چشمانم را میبندم ... و این قسمت از جمله ی معروف " دیل کارنگی " را در ذهنم مرور میکنم.
" دیگران به اندازه سر دردشان حتی، به مردنِ من و تو اهمیت نمیدهند..."
و همین برای بیخیال شدنم کافیست....
و من نگرانِ قضاوت هایِ مردمی که به اندازه ی سردردشان هم برایشان مهم نیستم، نخواهم بود....
راز آرامش همین است!!!