این منم که در نبودت گشته ام خمیده قامت من از این دنیا گذشتم که شود دنیا به کامت همه آرزویم این بود که شوی بال و پر من روح من پرواز می کرد لحظه ی بردن نامت قطره های اشک من ریخت همچو باران زیر پایت رفتی و تجربه کردم غصه را تا بی نهایت بی تو لحظه های تلخم نرسید هرگز به بن بست جُز خودم که میتواند درد من کند حکایت ؟ مانده ام خیره به راه و میشمارم لحظه هارا شده کارم آه و زاری یا تحمل و مدارا رفتی و نام تو دارم تا همیشه روی این لب رفتی و سیاه گشته بخت من شبیه یک شب اشک چشمانم همیشه در نبود تو روان است قصه ی زندگیه من حرف هر پیر و جوان است عشق تو امید من بود عشق تو توان من بود رفتی و عاشقت اینک یک معلول ناتوان است سر نهاده ام به خاک و میکنم شکوه و زاری یار من بگو چگونه به هلاکم گفتی آری رفتی و دچار گشتم من به درد بی قراری رفتی و خاطره هایت مانده اینجا یادگاری