برزیل، جام جهانی و انتخابات "خودم را در کنار تیم می‌بینم و تیم را در کنار ملت و نظام و ملت را هم در کنار یکدیگر می‌بینم."  مدیچی، دیکتاتور برزیلی پس از قهرمانی برزیل در جام جهانی 1970

 

همانطور که در روزگار قدیم، صورتهای فلکی و نشانه‌های نجومی چرخش افلاک و ستارگان مهم ترین عامل تعیین سرنوشت انسانها به شما میرفت، در روزگار ما هم چرخش چهارساله ی ایام، رقم زننده‌ای آینده و زندگی مردمی در حوالی خط استواست.... انتخابات ریاست جمهوری و جام جهانی، همزمان با هم و دوره‌های چهارساله همچون دانه‌های قهوه‌ی ته فنجان، آینده و تقدیرات مردمان سرزمین قهوه را مشخص می‌کنند. زندگی برزیلی ها را....

در فاصله تنها ۷۵ روز تا شروع جام سرمربی تیم ژواو سالدانیا بدلیل اختلافاتی که با رئیس جمهور کشور بر سر بازی گرفتن از داریو و پله پیدا کرد، از طرف مدیچی اخراج شد و ماریو زاگالو جانشین وی شد. برزیل برای نهمین بار به جام جهانی آمده بود؛ آن ها تنها تیم جهان بودند که در تمامی ادوار جام جهانی حضور یافتند. پس از مشکلات متعددی که در جام جهانی گذشته برای سلسائو بوجود آمد و به آن ها اشاره کردیم، تیم ۱۹۷۰ برزیل که روانه مکزیک شد، تیمی کامل بود همان تیمی که در نهایت با کوبنده ترین برد تاریخ فینال های جام جهانی و با 4 گل برابر ایتالیا قهرمان جهان و البته صاحب عنوان بهترین تیم تاریخ فوتبال شد... 

انتخابات و جام جهانی، دو اتفاق مهم و همزمان در بازه‌های چهار ساله‌ی برزیل هستند. همزمان با شمارش معکوس برای ورود برزیل به جام جهانی قطر، ایناسیو لولا داسیلوا، رئیس جمهور سابق برزیل با شکست ژایر بولسونارو بار دیگر به کرسی قدرت بازگشت. یک حرکت چرخشی به سوی دموکراسی، پس از آنکه در سال 2016، دیلما روسف از قدرت کناره گرفت و راه را برای رای آوردن بولسونارو و راست‌های افراطی در سال 2018 باز کرد.  همان چرخ‌های دیبروینه و رفقای اروپایی اش برابر بازیکنان برزیل در جام جهانی روسیه!!!!

چهار سال قبل در برزیل چهار سال دشوار و فرسایشی بوده. اختلافات عمیق اجتماعی، جامعه‌ی دوقطبی، افزایش تعداد گرسنگان به 30 میلیون نفر و تهدید ورود 120 میلیون نفر دیگر به این مجموعه، تبعات شرایط سیاسی و اقتصادی موجود در برزیل است. و بدتر از همه‌ی آنها، پشت کردن نیمار، کاپیتان برزیل، شماره 10 برزیل و ستاره‌ی سابق سانتوس به چنین وضعی در کشور است...

استفاده‌ی بولسونارو از رنگ زرد، باعث می‌شود تا برزیلی های عاشق فوتبال هم برای مخالفت با دولت او در چهار سال اخیر به رنگ زرد پشت کنند. با این حال تغییرات در دولت، بازگشت داسیلوا به صحنه‌ی بین المللی با شرکت در کنفرانس کوپ 27  در مصر و اقبال دوباره به تیم ملی، نشانه‌های روشنی در تیم کنونی برزیل به شمار می‌رود..

تیم تیته با اصرار او بر طی یک چرخه‌ی چهار ساله، حالا مهیای ورود به آوردگاه جام جهانی است. تیمی با دو دروازه‌بان کلاس جهانی، قدرتمند در دفاع، در میانه‌ی میدان صاحب گزینه‌های متنوع و در خط حمله شبیه روزگاری دور، زهردار است... تیمی به رهبری نیمار  30 ساله... بله درست همسن شاه پله در جام‌جهانی  1970....