عربستانی قابل احترام ...

درام تلخ جام جهانی برای عربستان ،قرار بود هر چند سال به معرض نمایش در بیاید. گاهی آلمان می آمد و با ۸ گل از آنها پذیرایی میکرد و گاهی روسیه در دیدار افتتاحیه آنهارا با پنج گل گلباران میکرد. این بار اما قضیه متفاوت بود اینبار داستان آنها به گونه ای دیگر رقم خورد. هروه رنار دیوانه وار کنار زمین فریاد میزد . فیلم داخل رختکن عربستان دست به دست میشد ، همراه با داد و فریاد رنار . به نظر میرسد عربستان به این مربی آتشین مزاج نیاز داشت تا گزارشگران را وادار کند اینگونه عملکرد آنهارا توصیف کنند: این ، بزرگترین روز تاریخ فوتبال عربستان است. یک شوت استثنایی از سالم الدساری ، و توپی که دقیقا به همان جایی رفت که باید میرفت ... گلی زدند که سزاوارش بودند ، در مقابل آرژانتین جسورانه بازی کردند و سزاوارانه نتیجه گرفتند. انقدر خوب بودند که بلیهی اعتماد به نفس این را پیدا کرد که برای مسی خط و نشان بکشد . امروز هم در بازی دوم در مقابل لهستان صف آرایی کردند. حقا که جنگجویانه جنگیدند . عبدالحمید در سمت چپ عالی بود و چشم نواز... آنها باختند اما عملکرد فنی ارائه دادند که تا چند سال پیش برای سعودی ها غیر قابل باور بود . کمی بدشانس بودند که پنالتی سالم الدساری و برگشت آن با درخشش خیره کننده شزنی همراه بود. اما آن چیز که عیان بود نقش مربی با پیرهن سفید استین بلند ، اندام ورزیده و جوش و خروش های اوست که عربستان را هم پر جنب و جوش و پویا کرده است. آنها تا لحظه آخر با تمام وجود میجنگند و هیچ بعید نمیدانم در بازی پایانی یقه مکزیک را بگیرند و از گروه سخت و چالشی صعود کنند