رونالدو در کودکی لقب «بچه گریه کن» داشت.  مادرش دولورس آویرو می‌گوید: «وقتی از مدرسه به خانه می‌آمد، به او می‌گفتم تکالیفش را انجام دهد، اما او می‌گفت هیچ تکلیفی ندارد!!! بیشتر وقتایی که داشتم شام درست می کردم، او از پنجره بیرون می پرید و تا دیر وقت فرار می کرد.  وقتی پاس می داد ودوستانش گل نمی زدند او نق میزد و گریه می کرد.  مردم او را «بچه گریه کن» و همچنین «زنبور کوچولو» صدا می‌کردند، زیرا کسی همتای او بدود و نمی‌توانست او را بگیرد.

 

آری، او می گریست تا روح فوتبال از دیدنش اشک شوق بریزد.