اتحاد جماهیر شوروی تمام روابط دیپلماتیک خود را با شیلی قطع کرد. در همین حال پینوشه بلافاصله شروع به استفاده از استادیوم ملی در سانتیاگو برای زندانی کردن، شکنجه و قتل 40000 مخالف کرد. این جایی بود که قرار بود پلی آف برگزار شود.
فیفا سپس هیئتی را برای بازدید از ورزشگاه قبل از بازی اعزام کرد. شایعاتی وجود داشت که هنوز حدود 7000 بازداشتی در نقاط مختلف ورزشگاه پنهان شده بودند به طوری که وقتی بازرسان فیفا به اطراف نگاه کردند، چیزی ندیدند و تصمیم گرفتند که بازی برگزار شود.
یکی از زندانیان به یاد می آورد که چگونه آنها را با اسلحه ساکت نگه داشته اند. آنها در رختکن ها، دوش ها، تونل ها و زیر آنها مخفی نگه داشته می شدند. آنها در آنجا نگهداری می شدند در حالی که روزنامه نگاران در حالی که مقامات فیفا را در اطراف زمین بازرسی می کردند و ناآگاهانه ایستاده بودند دنبال می کردند.
با این حال، اتحاد جماهیر شوروی هنوز مسابقه را به دلایل اخلاقی تحریم کرد. در همبستگی با شکنجهشدگان و قتلشدگان در استادیوم که در آن زمان رسانههای جهانی بهطور گسترده گزارش کردند. آنها شانس خود را برای بازی در جام جهانی 1974 به همین دلیل از دست دادند.
فیفا این مسابقه را برای شیلی غیرفعال اعلام کرد، اما خواستار آن شد که بازی حتی در صورت حضور تنها یک تیم همچنان ادامه داشته باشد، زیرا بلیتها قبلا فروخته شده بود و شیلی برای هیچ ضرری جبران نشده بود. 15000 نفر تحت حضور شدید نظامی اجازه یافتند که برای تماشای مسابقه بیایند.
تیم شیلی صف آرایی کرد، شروع کرد و چند بازیکن برای چند ثانیه توپ را بین یکدیگر پاس دادند تا اینکه کاپیتان آنها روی دروازه خالی گلزنی کرد. و تمام شد، داور سوت پایان را زد. عجیب است اما یادآور این که همبستگی اصولی واقعی چگونه است.