در بازگشت به فرانسه و طی استقبال باشکوه ده هزار پاریسی از شاگردان دشان، کیلیان امباپه برخلاف اکثر اعضای تیم که خنده بر لبانشان نقش بسته و محو نمی شد، چهره ای بسیار غمگین داشت و با غمی آشکار در چشمانش، بی حوصله و از سر ناچاری برای هزاران دوست‌دار فوتبالی دست تکان می داد که در جریان استقبال تاریخی خود، او را با شعارهای بی پایان تشویق می کردند تا ناکامی در قطر را از دلش دربیاورند.

غصه ای که از آن صحبت می کنیم اما مستحکم‌تر و سنگین‌تر از حد تصور بود. امباپه از همان لحظه ورود به هواپیما تا خروج از آن نه خندید و نه با کسی شوخی کرد. چهره ثابت صورت ستاره فرانسوی ها بی هیچ تغییری در تمامی عکس ها خودنمایی می کند. امباپه حتی در بالکن لوکس دو کریون، جایی که همه اعضای تیم پا به پای هواداران، دست می زدند و شاد بودند، بدون خنده و مجسمه وار به جمعیت خیره شده بود.

امباپه که خیلی دوست داشت با فتح دومین جام جهانی متوالی دوران فوتبالی خود در 22 سالگی، در مسیر جاودانگی قرار بگیرد اما لئو مسی و یارانش در دیدار فینال بهتر و متمرکزتر عمل کردند و پیروزی را مال خود کردند. ستاره خط حمله خروس ها به واسطه درخشش در طول جام – به ویژه فینال – از محبوبیت بالایی در نزد هواداران برخوردار است و توانایی فنی او را تقریبا همه قبول دارند. به همین دلیل مواخذه یا انتقادی از او شاهد نبودیم و همه چیز تشویق و تمجید بود؛ کارهایی که حتی یک خم کوچک برای خندیدن امباپه در گوشه لب او نیز ایجاد نکرد. البته هرکس دیگری هم جای امباپه بود برای بازگشت به شرایط عادی نیاز به چند روز زمان داشت؛ فکرش را بکنید، هت تریک در فینال و در نهایت شکست... واقعا تلخ و تحملش سخت است!