شاید تا الان فهمیده باشین که من طرفدار میلان، استقلال،چلسی،لیورپول ، ومسی هستم، مسی خودش هرجا باشه یک تیم حساب میشه، کتمان نمیکنم که رونالدو ومسی مشترکن هردو بهترینن، ولی خب من سبک بازی مسی رو دوست دارم،سبک فنی وفانتزی
تو تیمهای ملی هم بترتیب هلند ، ایتالیا،برزیل،آرژانتین رو دوست دارم، ولی خب منطقی نگاه کنیم خیلی دلم میخواست خوشحالی مسی و آرژانتین رو ببینم، و قهرمانی یک تیم آمریکا لاتین، خوشحالی سی میلیون مردم فقیر آرژانتین، موفقیت اسکالونی و گریه هاش تو مصاحبه وقتی جمع 4تیم رفت و ازش درمورد رویای قهرمانی سوال کردن، و دلیل چهارم هم سختی های زیاد وفقر زیادی که اکثر بازیکنهای آرژانتین قبل فوتبال حرفه ای کشیده بودن،
خداروشکر، صد هزار مرتبه شکر مسی به حقش رسید،البته من دلم میخواست فینال پرتغال با آرژانتین باشه، ولی خب....نشد. هلند هم تیم 2010نبود واستحقاق فینالو نداشت حقیقتا....بازیکنی مثل اسنایدر و روبن وفان پرسی نداشتن،
نمیدونم یادتون هست یانه، قبل جام جهانی گفتم ی حسی بهم میگه دوره قبل که آرژانتین توسط فرانسه حذف شد و فکر کنم پنج بر سه فرانسه برد و آرژانتین درآستانه کامبک زدن بود، گفتم که آرژانتین انتقام خواهد گرفت و اینا به هم میرسن وکارما اتفاق میوفته،
روز بازی فینال، استرسی ک کشیدم تا حالا نکشیده بودم آدم جوگیری نیستم،اما وقتی مسی گل سوم رو زد، دوییدم و با زانو روی فرش سه متری سُر خوردم، و روی پام زخمی شد وهنوزم زخمه، و زانوی زیر شلواریم هم پاره شد.... انقدر توکف مسی وبازی بودم،انقدر ازاین بازی زیبا و قهرمانی آرژانتین ومسی خوشحال شدم که هرچی بگم کمه،
شاید باور نکنین ، ولی از بعد اون بازی خلاصه بازی رو که 17دقیقه بود دانلود کردم و تا به امروز 11بار کامل تماشاش کردم، یعنی 187دقیقه هم علاوه بر بازی اصلی،خلاصه بازی نگاه کردم.....