جانلوکا ویالی، اسطوره فوتبال ایتالیا پس از 5 سال مبارزه با سرطان درگذشت و جهان فوتبال را در غم فرو برد. الساندرو دل پیرو، هم تیمی سابق ویالی در یوونتوس در گفتگو با اسکای ایتالیا در این مورد گفت:
در این لحظات زیاد راحت نیستم صحبت کنم. به عنوان یک پسر 18 ساله در یوونتوس، لوکا در کنار روبرتو باجو بزرگترین الگوهای من بودند. هر دوی آنها بابت درخشش در ایتالیا و یوونتوس برای من فوق العاده بودند. لوکا همچنین تبدیل به کاپیتان من شد. همیشه و حتی اخیرا او را با نام کاپیتان صدا زده ام. او همیشه بیرون و داخل زمین کاپیتان من بوده است. او اولین کسی بود که مرا دعوت کرد تا در کنار بقیه شام بخورم.
شخصیت لوکا پر از اراده و کاریزما بود. شخصیت او طوری بود که مقابل هر چیزی سینه اش را سپر می کرد و برای هر چالشی آماده بود؛ حتی اگر غیرممکن به نظر می رسید. این موضوع تا همین یک ماه پیش همیشه مرا تحت تاثیر قرار می داد. می دیدم که او برای تیم مورد علاقه ام بازی می کند و گل می زند. بعد در 18 سالگی خودم را در کنارش دیدم و او هم تیمی ام بود.
روبرتو باجو با رقمی که رکورد نقل و انتقالات آن زمان تاریخ فوتبال را شکست، به یوونتوس پیوست و 5 سال موفق را در این تیم سپری کرد، کاپیتان شد و حتی در سال 1993 توپ طلا گرفت اما خیلی ها معتقدند با روی کار آمدن پدیده ای به نام الساندرو دل پیروی جوان، باجو جایگاه خود را در یوونتوس از دست داد و به ناچار این تیم را ترک کرد. با این حال رابطه این دو اسطوره با یکدیگر همیشه خوب و گرم بوده است. دل پیرو در این مورد گفت:
من رقیب روبرتو نبودم. او و یوونتوس به دلایل دیگری از هم جدا شدند. من میراث او را به ارث بردم اما رقیب او نبودم.
از دل پیرو در مورد شخصیت ویالی در یوونتوس سوال شد:
لوکا بسیار احساساتی بود. حواسش به همه بود. در هر شرایطی چه در پیروزی و چه در شکست، سعی می کرد همه را دور هم جمع و متحد کند. با وجود آنکه من جدیدترین و جوان ترین بازیکن آن زمان یوونتوس بودم، مثل همه با من رفتار می شد.