| Hi ho silver lining مرگ جف بک، نابغه گیتار و موسیقی در 78 سالگی و نوازندهی آهنگ سه باشگاه استون ویلا، شفیلد نزدی و وولورهمپتن ... جنگجوی شش سیم دیگر اینجا نیست تا بازهم افسون او اطراف احساساتمان را تحسین کنیم... جف، موسیقی را به شکلی آسمانی مینواخت، با تکنیکی منحصر به خود، با رویاهایی بی حد و حصر.. |
برای یک گیتاریست جوان نوظهور در آغاز دههی 60، فرصتهای فراوانی وجود اما پیشنهاد جانشینی اریک کلاپتون بزرگ در گروه یاردبردز، کسی که آوازه اش حتی بر نام رهبر گروه، کیت رلف هم سایه انداخته، چیز دیگری است.... جیمی پیج، یکی از اعضای گروه در آن سالهاست که نام دوست خود و پسری جوان را برای جانشینی کلاپتون به گروه پیشنهاد... پسری که تعاریف تازهای را به گروه یاردبردز، به دنیای راک، جاز، راک و ریتم اند بلوز وارد میکند.... پسری که حرکت انگشتانش روی سیمهای گیتار قلبها را تسخیر میکند و اشتیاقش به نوآوری و آوانگارد بودن در پاپ، روح عاشقان موسیقی بریتانیا و تمام جهان... جف بک و یاردبردز در عصر بیتلها راک اند رول را متحول میکنند.... و در نیمهی دوم دههی 60 با نواختن آهنگ Hi ho silver lining عاوه بر استیجها، دیسکوها و بارها، پای به وادی ناشناخته ای برای موزیسینهای آن عصر میگذارد... هبلزبورو، ویلا پارک، استادیوم مولنیو... آهنگی که البته به عقیدهی جف، شبیه یک صندلی توالت همیشه آویزان بر گردن شماست!!!
آهنگ Hi ho silver liningدر سال 1972 بار دیگر در بریتانیا عرضه میشود. آهنگی که البته با یک سو تفاهم همراه است. ابتدا اسکات انگلیش و لری وایس نوشتن آهنگی را شروع میکنند و بعدتر قصد ادامهی آن را ندارد اما میکی ماست، تهیه کنندهی گروه اصرار دارد که که کار باید تمام شود. ترانه سرایان هم عمدا آن را با اشعاری مزخرف در میآمیزند و جف بک آن را اجرا میکند.... هیچکدام از آنها علاقهای به شنیدن دوبارهی آهنگ ندارند اما انگار کمی دیر شده.... دو باشگاه قدیمی و پیشرو در فوتبال انگلستان و پیشتاز لیگ در دههی 50 آن را به دلیل ریتم جذاب و البته شروعی که خیلی هم بد نیست به عنوان آهنگ ورود بازیکنان به استادیوم خود در نظر گرفتهاند... استون ویلا، شفیلد ونزدی و وولوز... علیرغم بیش از 50 سال نواختن آهنگ در سه استادیوم، ورود ویلایی های قهرمان اروپا به خانه در سال 1981 با این آهنگ، غول کشیهای وولوز و روزهای تلخ و شیرین شفیلد ونزدی در هبلزبورو، چیزهای بیشتری برای ادای دین به جف بک وجود دارد... مردی که با نوازش سیمهای گیتار روح را به پرواز در میآورد...