نقاط قوت سیستم ۴۳۳ فوتبال 

نقطه قوت اصلی یک 4-3-3 وجود بازیکن سوم در هافبک مرکزی است که در مقابل تیمی که با دو نفر بازی می کند یک اضافه بار عددی ایجاد می کند. این به تقویت، بازی از طریق خطوط، ایجاد موقعیت ها و تسلط کلی بر مالکیت کمک می کند. شکل اصلی 4-3-3 باعث ایجاد مثلث های بیشتری بین بازیکنان می شود و بنابراین خطوط عبور بیشتری به روی حامل توپ باز می شود. این، حداقل در تئوری، انجام یک بازی مبتنی بر مالکیت را آسان‌تر می‌کند - و این یکی از دلایلی است که  یوهان کرایف چنین شکلی را برای بازی موقعیتی ترجیح می‌دهد که دوست داشت تیم‌هایش بازی کنند. رئال مادرید زین الدین زیدان نیز در 4-3-3 موفقیت های زیادی کسب کرد.

در حمله، وینگرهای پهنی که در کنار یک مهاجم وسط قرار می‌گیرند، می‌توانند برای عقب بردن چهار مدافع کافی باشند. این باعث ایجاد اضافه بار در جای دیگری در زمین می شود و از نظر تئوری باید پیشرفت در زمین را آسان تر کند.

از نظر دفاعی، 4-3-3 اعداد و فشردگی را در نواحی مرکزی فراهم می کند. شکل خط میانی - اغلب یک محور پشت دو عدد هشت - دفاع از فضای بین خطوط دفاعی و خط هافبک را آسان‌تر می‌کند. در عین حال، با سه بازیکن در خط جلو به جای دو بازیکن، پرس کردن در بالای زمین آسان‌تر است.