|
اتحادیه نویسندگان صدر تقدیم میکند. به مناسبت زادروز مردی که لیورپول را ساخت و لیورپول او را. |
" سال های خیلی بدی هم داشتیم . یک بار یادم می آید که دوم شدیم ."
شاید زادگاهش کانتی دورام بود ولی قطعا در آنفیلد متولد شد؛ از زمانی که خود را شناخت در لیورپول بود چه به عنوان بازیکن، چه به عنوان دست راست شنکلی و چه به عنوان تاریخ ساز این شهر.
جنگ بزرگ دوم مهلت درخشش برای پیسلی جوان را در آنفیلد ندادو او در طی سالهای جنگ به جای خدمت به تیم مجبور شد به ارتش در هنک 73 سلطنتی خدمت کند!تا اخر جنگ در آن هنک ماند و بعد از جنگ دوباره به لیورپول پیوست. دیدار دوباره با یار برای پیسلی خوشایند بود و او تا سال 1954 برای لیورپول بازی کرد بازو بند کاپیتانی را به بازو بست و سرانجام در همان سال نیز بازنشست شد . اما این بازنشستگی در اصل شروع کار اصلی او با لیورپول بود. پنج سال تا پیوستن شنکلی مربی جوانان لیورپول بود و با آمدن شنکس کبیر دستیار او شد. شنکس سالهای طلایی با لیورپول و بابی که 15 سال کنار او بر نیمکت نشست.
((1974 تلخی خداحافظی و شیرینی سلام به پیسلی))
شیرینی قهرمانی لیورپول مقابل چشم 100 هزار نفر در ومبلی با خبری تبدیل به یکی از تلخ ترین روز های تاریخ باشگاه شد، شنکلی دیگر مربیگری نمیکند!خبر شوک آور بود مدیران فورا با باب صحبت میکنند بلکه او را راضی کنند و پیسلی سرانجام قبول میکند. همچو دوران طلایی فلسفه در یونان لیورپول نیز یک نفر را میخواست تا ارسطو وار جایگزین افلاطونش شود و چه کسی بهتر از پیسلی ؟
به سال دوم نکشیده باب ، پیسلی فاتح شد و این بار نقش اسکندر را برای لیورپول بازی کرد .یک جام اروپایی، یک لیگ و جام خیریه دستآورد های باب فاتح در سال دوم بودند. سالهای بعد نیز همینقدر درخشان بود ، پیشروی او در اروپا و در داخل ادامه داشت رایش سوم اینبار در لیورپول ظهور کرده بود ! در طی سالهای بعد او همه افتخارات ممکن را درو کرد. 5 جام اروپایی از جمله سه لیگ قهرمان اروپا(جام باشگاه های اروپا)، 6 لیگ دسته اول انگلیس ، جام اتحادیه و جام خیریه راو 6 بار برترین مربی سال انگلیس شد.
دوران طلایی لیورپول با باب سر انجام به پایان رسید، باب به آلزایمر دچار شد و سر انجام از لیورپول جدا شد. شاید باب در آخرین سالها و روز های عمرش لیورپول را از یاد برد. اما قطعا کسی از لیورپول او را از یاد نخواهد برد. باب همیشه لیورپولی است و لیورپول همیشه با باب.
