خواننده، ترانه سرا و بازیگر آمریکایی بود. آهنگ امضا شده او، تک‌آهنگ «گلوریا» که در سال 1982 دارای گواهی پلاتین بود، به مدت 36 هفته در بیلبورد هات 100 ایالات متحده باقی ماند، سپس رکوردی برای یک هنرمند زن بود و در رتبه 2 قرار گرفت. همچنین در استرالیا و کانادا به رتبه یک رسید. "گلوریا" برانیگان کاور آهنگی بود که توسط خواننده و ترانه سرای ایتالیایی، جیانکارلو بیگازی و امبرتو توزی نوشته شده بود. در سال 1984، با آهنگ شماره 4 ایالات متحده "Self Control" که توسط خواننده و ترانه سرای ایتالیایی Raf در همان سال منتشر شد، به رتبه یک در کانادا و آلمان رسید. هر دو «گلوریا» و «سلف کنترل» در بریتانیا موفقیت آمیز بودند و در جدول سینگل‌های بریتانیا به 10 جدول برتر تبدیل شدند.

{زندگینامه}

1952-1970: زندگی اولیه

لورا آن برانیگان در 3 ژوئیه 1952 در کوه کیسکو، نیویورک،در نزدیکی شهر نیویورک، چهارمین فرزند از پنج فرزند متولد شده از والدین ایرلندی-آمریکایی کاتلین اوهر برانیگان و جیمز متولد شد.

برانیگان در آرمونک، نیویورک بزرگ شد، و در کودکی به مدرسه کاتولیک در چاپاکوا نزدیک شد.او از سال 1966 تا 1970 در دبیرستان بایرام هیلز شرکت کرد، در سال آخرش در فیلم موزیکال دبیرستانی بازی پیژامه ایفای نقش کرد. بین سال‌های 1970 و 1972، برانیگان در آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا در شهر نیویورک شرکت کرد، و با کار به عنوان پیشخدمت از زندگی خود حمایت کرد.

1972-1980: آغازهای شغلی

در سال 1972، برانیگان با گیتاریست آکوستیک واکر دنیلز و همسر آینده‌اش شارون استورم و گیتاریست آکوستیک کریس ون کلیو ملاقات کرد و گروه فولک-راک Meadow را تشکیل داد. در سال 1973 این گروه به همراه نوازنده باس باب والدز اولین آلبوم خود را به نام کشتی دوست منتشر کردند، که شامل تک‌آهنگ‌های «When You Were Young» و «Cane and Able» بود، که شامل خط هوک «عصای خود را دور کن و تو قادر هستی».این رکورد به درستی تبلیغ نشد و هرگز دوباره منتشر نشد. گروه از هم پاشید و پس از آن واکر دنیلز خودکشی کرد. برانیگان ترجیح داد در مورد دخالت خود با میدو به طور علنی صحبت نکند.

در طول سال‌های پس از جدایی میدو، برانیگان مشاغل مختلفی داشت، از جمله دوره ای به عنوان یکی از خوانندگان پشتیبان لئونارد کوهن برای تور اروپایی او در آوریل تا آگوست 1976.

برانیگان با وکیل لری راس کروتک (1936-1996) در یک مهمانی در منهتن در سال 1978 ملاقات کرد و در دسامبر همان سال ازدواج کردند. او در 15 ژوئن 1996 بر اثر سرطان روده بزرگ درگذشت. 

1981-1989: موفقیت در جریان اصلی

سال 1984، زمانی که او با جک وایت، تهیه‌کننده آلمانی کار می‌کرد، اوج دوران سینت پاپ اروپا بود و «Self Control»، آهنگ عنوان سومین آلبوم برانیگان، که در آوریل 1984 منتشر شد، به بزرگترین آلبوم او تبدیل شد. در سطح بین المللی موفق شد، در بیش از شش کشور، به ویژه آلمان غربی، که شش هفته در رتبه اول قرار گرفت، در صدر جدول قرار گرفت. نسخه اصلی چند ماه قبل از آن، هنوز در سال 1984، با نام یکی از آهنگ‌های مشترک ضبط شد. نویسندگان «راف» (رافائله ریفولی)، و مقام دوم آلمان غربی را در این دوره زمانی به خود اختصاص دادند. نسخه برانیگان در خارج از ایتالیا، بومی راف، موفقیت بیشتری کسب کرد و به شماره 4 در ایالات متحده رسید. این آهنگ در قسمت هشتم از فصل اول سریال تلویزیونی Miami Vice، با عنوان "مک کارتی بزرگ" که در 16 نوامبر پخش شد، پخش شد. ، 1984. دیگر آهنگ های موسیقی پاپ، دیسکو و بزرگسالان از آلبوم Self Control عبارتند از "The Lucky One" (که جایزه جشنواره موسیقی توکیو را برای او به ارمغان آورد)، تصنیف قاره ای "Ti Amo" (یکی دیگر از آهنگ های اومبرتو توزی، و یک No. 2 ضربه در استرالیا برای برانیگان) و آهنگ رقص "رضایت". این آلبوم همچنین دارای نسخه‌ای از کارول کینگ "آیا هنوز هم من را دوست داری فردا" بود. به عنوان نقطه مقابل تمام تولیدات رقص، این یک نسخه پیانوی بدون استخوان بود. (برانیگان در کنسرت ها و برنامه های تلویزیونی در طول زندگی حرفه ای خود، خود را در پیانو برای آهنگ همراهی می کرد.)

{علت فوت}

برانیگان در 26 اوت 2004 در سن 52 سالگی در اقامتگاه خود در ایست کوگ، نیویورک در خواب درگذشت. علت آن به آنوریسم مغزی تشخیص داده نشده قبلی نسبت داده شد.[31] گزارش شد که او چندین هفته قبل از مرگش سردردهای مداوم را تجربه کرده بود، اما برای آنها به دنبال مراقبت پزشکی نبود.در زمان مرگ او، به طور گسترده و به اشتباه گزارش شد که او 47 ساله بود، که ناشی از یک خطای فنی بود که آسوشیتدپرس پس از تماس با شرکت مدیریت برانیگان منتشر کرد. برانیگان سوزانده شد و خاکستر او در لانگ آیلند ساند پخش شد.

{میراث}

- در دبیرستان بایرام هیلز در آرمونک، نیویورک، بورسیه یادبود لورا برانیگان سالانه به یک سالمند برای برتری در هنرهای نمایشی داده می شود.

- در 18 آوریل 2019، جین اولین تک‌آهنگی با عنوان «گلوریا» را منتشر کرد که کاور نیست، بلکه ادای احترامی به برانیگان است.

- انجمن "بازی گلوریا" با سنت لوئیس بلوز تیم سنت لوئیس بلوز NHL شروع به استفاده از نسخه برانیگان از "گلوریا" به عنوان آهنگ پیروزی غیررسمی خود کرد، زمانی که آنها در طول فصل 2018-19 به رکورد 11 بازی برد بردند. چند بازیکن بلوز از یک بار در جنوب فیلادلفیا به نام Jacks NYB بازدید کردند تا بازی NFL Wild Card بین فیلادلفیا ایگلز و شیکاگو بیرز را تماشا کنند. یکی از اعضای کلوب مدام فریاد می‌زد، "Gloria" را بازی کن!" و دی‌جی مت سلا مجبور شد با اجرای موسیقی پاپ جذاب برانیگان در هر شکست تبلیغاتی پخش شود. رابی فابری، مهاجم بلوز گفت: "آنها وقتی آن را شنیدند دیوانه شدند و ما عاشق تماشای آن شدیم." بنابراین اتفاقاً روز بعد برنده شدیم و آن را آهنگ برنده خود کردیم.» روز بعد آبی ها با نتیجه 3-0 فیلادلفیا فلایرز را شکست دادند. اعضای جکس می گویند که آنها علامت تجاری "Play Gloria" را دارند و بیش از 700 پیراهن با این عبارت را فروخته اند.

- استفاده تک آهنگ Self Control در بازی GTA Vice City  برای ضبط ماشین به پاس یادبود از لورا برانیگان.

{متن اصلی و ترجمه انگلیسی}

Oh the night آه، امشب is my world دنیای منه City light نورهای شهر painted girls به شکل دخترهاست In the day وقتیکه روزه nothing matters هیچی برام مهم نیست It’s the night امشب time that flatters دارم اغفال میشم In the night در امشب no control کنترلی ندارم Through the wall از میان دیوارها something breaking چیزی شکسته میشه Wearing white as you’re walkin, Down the street of my soul وقتی از کوچه روحم پیشم میای لباس سفید می پوشم …You take myself you take my self control تو اعتماد به نفسم رو از من میگیری You got me living only for the night تو کاری می کنی که فقط امشب رو برات زنده باشم Before the morning comes A story’s told قبل از اینکه روز بیاد داستان به پایان میرسه You take myself. . . you take my self control تو اعتماد به نفسم رو از من میگیری Another night, another day goes by یک شب و روز دیگه هم گذشت I never stop myself to wonder why هیچوقت تعجب نمی کنم که چرا You help me to forget to play my role تو باعث شدی که من نقشم رو فراموش کنم You take myself. . . you take my self control تو اعتماد به نفسم رو از من میگیری I,I live among the creatures of the night در بین موجوداتی که تو شب هستن زندگی می کنم I haven’t got the will to try and fight Against a new tomorrow هنوز میل به مبارزه رو با فردا پیدا نکردم So I guess I’ll just believe it That tomorrow never comes فکر کنم به این باور رسیدم که فردا هرگز نمیاد a safe flight I’m living in the forest of my dream مثل یه پرواز ایمن،تو جنگل آرزوهام زندگی می کنم I know the night is not as it would seem میدونم امشب اونطور که به نظر میاد نیست I must believe in something باید به چیزی باور داشته باشم So I’ll make myself believe it پس خودمو مجبور می کنم که باور کنم که That this night will never go امشب هیچوقت به پایان نمیرسه Oh the night آه، امشب is my world دنیایه منه City light نورهای شهر painted girls به شکل دخترها ست In the day وقتیکه روزه nothing matters هیچی برام مهم نیست It’s the night امشب time that flatters دارم اغفال میشم I, I live among the creatures of the night در بین موجوداتی که تو شب هستن زندگی می کنم I haven’t got the will to try and fight Against a new tomorrow هنوز میل به مبارزه رو با فردا پیدا نکردم So I guess I’ll just believe it That tomorrow never knows فکر کنم به این باور رسیدم که فردا هرگز نمیدونه I safe flight I’m living in the forest of my dream مثل یه پرواز ایمن،تو جنگل آرزوهام زندگی می کنم I know the night is not as it would seem میدونم امشب اونطور که به نظر میاد نیست I must believe in something باید به چیزی باور داشته باشم So I’ll make myself believe it پس خودمو مجبور می کنم که باور کنم که That this night will never go امشب هیچوقت به پایان نمیرسه …You take myself you take my self control تو اعتماد به نفسم رو از من میگیری