هاروی در تابستان ۱۹۷۱، مالکوم مکدونالد مهاجم را با مبلغ ۱۸۰٬۰۰۰ پوند (معادل ۲٬۲۶۵٬۰۰۰ پوند در سال ۲۰۲۱) به نیوکاسل آورد که رکوردی در تاریخ باشگاه بود. او گلزنی استثنائی بود که نیوکاسل را به فینال جام حذفی ۱۹۷۴ در ومبلی رساند، اگرچه دیگر تیم فینالیست، لیورپول، با سه گل از آنها پذیرایی کرد و نایب قهرمانی، ثمره نهایی عملکردشان بود. این باشگاه همچنین در جام تکساکو در سالهای ۱۹۷۴ و ۱۹۷۵ قهرمان شد. هاروی در سال ۱۹۷۵ باشگاه را ترک کرد و گوردون لی جایگزینش شد. لی تیم را تا فینال جام اتحادیه سال ۱۹۷۶ هدایت کرد، اما نتوانست حریف منچستر سیتی شود و جام را به تاینساید بازگرداند. با این حال، او مکدونالد را در پایان فصل به آرسنال فروخت، تصمیمی که بعدها مکدونالد دربارهاش گفت: «من نیوکاسل را دوست داشتم، تا آنکه گوردون لی هدایت تیم را بر عهده گرفت». در سال ۱۹۷۷، لی راهی اورتون شد و ریچارد دینیس به جای او نشست.
نیوکاسل در پایان فصل ۷۸–۱۹۷۷ یک بار دیگر به دسته دوم سقوط کرد. بیل مکگری جای دینیس را گرفت و سپس آرتور کاکس به جای او آمد. کاکس در پایان فصل ۸۴–۱۹۸۳ نیوکاسل را به دسته اول بازگرداند، با بازیکنانی چون پیتر بیردزلی، کریس وادل و کاپیتان سابق انگلیس، کوین کیگان که نقطه اتکای تیم بود. با این حال، با کمبود بودجه، کاکس باشگاه را به قصد داربی کَونتی ترک کرد و کیگان بازنشسته شد. با وجود مربیانی چون جک چارلتون و سپس ویلی مکفول، نیوکاسل در سطح اول فوتبال انگلستان باقی ماند تا آنکه بازیکنان کلیدی تیم، وادل، بیردزلی و پل گسکوین فروخته شدند و نیوکاسل بار دیگر در سال ۱۹۸۹ سقوط کرد. مکفول اخراج و جیم اسمیت جایگزینش شد که دوران مربیگریاش سه سال دوام داشت و در شروع فصل ۹۲–۱۹۹۱، هیئت مدیره اسوالدو آردیلس را به جای او آورد.
جان هال در سال ۱۹۹۲ ریاست باشگاه را بر عهده گرفت و کیگان را جایگزین آردیلس کرد که توانست تیم را از سقوط به دسته سوم نجات دهد. بودجه بیشتری برای خرید بازیکنان در اختیار کیگان قرار گرفت و او نیز راب لی، پل بریسول و بری ونیسون را به تیمش آورد. در پایان فصل ۹۳–۱۹۹۲، نیوکاسل قهرمان دسته اول شد و به استقبال دسته تازهتأسیس لیگ برتر رفت.