اتحادیه نویسندگان صدر

تقدیم می‌کند (در صورت تمایل به نوشتن مطالب برای اتحادیه، به  لینک اکانت مراجعه کنید)

لیدز من یونایتد.

امشب در الدترافورد و یکشنبه در الندرود... دو بازی پیاپی در چهار روز

...

ایان سنت جان: اووووه دانلد جیمی گریوز:  تو نمیدانی چه کاری انجام دادی دونالد ترامپ: انگار بازیه بزرگیه... از همونها که دوست دارم برای دیدنش به ورزشگاه برم

احتمالا دانلد ترامپ آخرین نفریست که می‌توان برای برداشتن قرعه های لیگ کاپ انگلستان به او فکر کرد... وقتی ترامپ، در استودیوی شوی سنت اند گریوزی در حضور ایان سنت جان، مهاجم سابق لیورپول و جیمی گریوز گوی‌های شماره 5 و 6 را برای بازی برابر هم بر می‌دارد، سالها پیش از نشستن روی صندلی ریاست جمهوری کاخ سفید آتش یک جنگ قدیمی را شعله ور ساخته. آتش قدیمی‌ترین دشمنی در تاریخ فوتبال جهان را. نبردی که حتی ریشه‌های اقتصادی و اجتماعی قرن نوزدهمی هم پیش آن یک شوخی ست. نبردی مربوط به قرن چهاردهم میلادی، از دست‌مایه‌ی تراژدیهای شکسپیر تا ایده‌ی اصلی سریال گیم او ترونز. نبرد میان لنکستر ها و یورکها، رزهای سفید و قرمز، منچستریها و لیدزی ها، من یونایتد و لیدز یونایتد...

معنای قرعه ی برداشته شده‌ی ترامپ این است که من یونایتد و لیدز، در طول 15 روز سه بار به مصاف هم خواهند رفت. پس از سالها خاموش شدن آتش به خاطر مشکلات مالی و سقوط لیدز به دسته، سقوط من یونایتد و بازی نکردن، بار دیگر جنگ رزها به زمین فوتبال می‌آید.... سه بازی پیاپی...

"وقتی قرعه ها مشخص شد، همه‌ی ما از جا پریدیم و گفتیم خدای من.... یعنی چه رخ می‌دهد؟ می‌دانستیم این بازی همیشه سفت و سخت خواهد بود اما سه بازی پشت سر هم؟ باورنکردنی بود...."

سه بازی باورنکردنی برای گری پالیستر، اتفاقی است که سالها قبل، نخستین جرقه‌های آغاز نبرد دو تیم را روشن کرده. سه بازی نیمه‌نهایی اف ای کاپ میان لیدز یونایتد و من یونایتد. میان دان ریوی و سر مت بازبی. میان قهرمانان لیگ، میان جرج بست و بیلی برمنر و رقابت‌های بزرگ و کوچک در زمین.... بازی در زمین‌های گل‌آلود دهه‌ی 70. نبرد اول در هیلزبورو:

" لیدز، مثل بوکسورهایی که در مقابل ناک اوت با گارد بسته وارد می‌شوند محتاطانه وارد زمین شد. گری اسپریک بهترین بازیکن آنها بود و توانست در برابر حملات برایان کید و بابی چارلتن دروازه را بسته نگه دارد..." جفری گرین، تایمز

چهار روز بعد لیدز در بازی اروپایی استاندارد لیژ را با پنالتی جانی جایلز شکست می‌دهد. بازی با وولوز، و دوباره من یونایتد در بازی تکراری اف ای کاپ. اینبار در ویلاپارک

" اگر چه امشب گلی ندیدیم اما چه جنگ بزرگی از اراده ها، استقامت، مهارت و البته درگیری‌های بدنی را شاهد بودیم. پس از ساعتها بارندگی، زمین به یک باتلاق حقیقی تبدیل شده بود. و در نیمه دوم باد سرد شروع به وزیدن کردن. هوایی که حتی سر والتر رالی هم در آن برای انداختن ردایش روی سر دیگران تردید می‌کرد (اشاره به افسانه‌ای که طبق آن والتر رالی از اشراف و جهانگردان انگلیسی شنلش را زیر پای ملکه الیزابت پهن کرد!). با این حال هر لحظه به نظر می‌رسید یکی از دو تیم گلی به ثمر خواهد رساند. دنیس لاو، به جای سارتری وارد زمین شد. بیتس به جای کوپر در سوی دیگر زمین. فرارهای پل رینی در کناره‌ها و سه مهار توپ شجاعانه استپتنی برابر پیتر لوریمر.... " تایمز

ماراتن همچنان ادامه.  و بازی سوم، سه روز بعد در برندن پارک بولتون برگزار می‌شود... اینبار پادشاه بیلی تفاوت‌ها را رقم می‌زند. یک گل معرکه از بیلی برمنر.... " لیدز،من یونایتد را شکست داد. آنها در بازی سوم نمایشی قهرمانانه داشتند. برمنر به تنهایی در کلاس متفاوتی بازی کرد.... با سرعت زیاد، الهام بخش حملات و گلی مثل صاعقه: ضربه‌ی سر کلارک، پاس عمقی لورمیر و شوت از 17 یاردی... اما به جز برمنر، باید به قهرمان دیگری اشاره کنیم. کسی که این سه بازی را مدیریت کرد. تنش ها، برخوردها، بازی در هیلزبوروی گل آلود، ویلاپارک بارانی و سرانجام بازی تعیین کننده. تشکر داور محترم، آقای جک تیلر " تایمز

برمنر، قهرمان بازی سوم اما علت برد را به جایی دیگر نسبت می‌دهد: " این تصمیمات رئیس بود. این دان ریوی بود که با چینش هنرمندانه رینی و می لی در دفاع توانست جرج بست و بابی چارلتن را از کار بیندازد. او پس از بازی اول گفت من هرگز ندیدم تیمی برابر لیدز اینقدر موقعیت ایجاد کند... باید به روش بازی خودمان بازگردیم..." لیدز، سرانجام من یونایتد را در ماراتن 1970 شکست می‌دهد. ماراتن بعدی اما در بیست سال بعد داستان دیگری دارد... تلاش هوارد ویلکینسون برای فتح لیگ با لیدز، برابر مردی که یک سال قبل از خطر اخراج رهایی یافته. الکس فرگوسن...

این من یونایتد است که دو بازی حذفی را می‌برد. با گل مارک  هیوز در اف ای کاپ و گلزنی پسر جوانی به نام رایان گیگز در لیگ کاپ. در لیگ بازی بزرگ میان دو تیم صدرنشین و تنها با یک شکست 1-1 مساوی می‌شود. دو روز بعد من یونایتد برابر کویینزپارک شکست غیرمترقبه ای می‌خورد و لیدز در نیمه‌ی دوم فصل با سبقت از حریف آخرین فصل لیگ انگلیس پیش از آغاز لیگ برتر را می‌برد... در دورانی که قاعده‌ی بازی طور دیگری تعریف میشود: الکس فرگوسن، اریک کانتونا تکخال لیدز را می‌خرد و فصل بعد نخستین قهرمانی لیگ برتر را به الدترافورد می‌آورد... این یکی دیگر از دست دانلد ترامپ هم خارج است!