"اتحادیه نویسندگان صدر"  تقدیم می‌کند 

(برای همکاری لطفا به اکانت اتحادیه پیام دهید)

ادن ترزیچ و گراهام پاتر، پس از 5 سال بار دیگر در لندن

...

سالن آموزش مربیان سنت جرج پارک لندن. ژوئن 2018 . رسانه‌های عاشق چهره‌های نوستالژی دوربین‌ خود را به سمت نمانیا ویدیچ، نیکی بات و دیوید جیمز می‌برند. در پایان یک دوره‌ی مربیگری 18 ماهه در لندن از نایجل کلاف ملی‌پوشان سابق مطابق معمول در کانون توجهات هستند اما... امشب و پس از 5 سال از آن روز، دو نفر دیگر از فارغ‌التحصیلان آن دوره در لندن بار دیگر هم دیگر را ملاقات کردند... چلسی- دورتموند. گراهام پاتر و ادن ترزیچ

پس از افتضاح فابیو کاپلو در جام جهانی 2014، ناکامی روی هاجسن پیر و رسوایی سم الاردایز، اتحادیه‌ی فوتبال انگلستان مقدمات راه‌اندازی یک آکادمی مربیگری مجزا با استانداردهای بالا را فراهم می‌کند. مشابه الگویی ژرمن‌ها پس از شکست‌های پیاپی آغاز قرن بیست و آکادمی هانس وایزوایلر که در سال‌های قبل یورگن کلاپ، توماس توخل، یولیان ناگلزمان، هانزی فلیک و ... را به فوتبال اروپا عرضه کرده. اتحادیه‌ی فوتبال انگلستان با ارائه‌ی آمار و ارقامی لزوم تاسیس این اتحادیه را بیان می‌کند:

- کمتر از 10 درصد مربیان سطح B در میان کشورهای انگلستان، آلمان، فرانسه، اسپانیا و ایتالیا  در انگلستان رشد کرده‌اند.

- فقط 16 مربیان سطح A در میان این کشورها در در انگلستان رشد کرده‌اند.

- فقط 12 درصد مربیان سطح حرفه‌ای یوفا در میان 5 کشور در انگلستان رشد کرده‌اند.

بر همین اساس سنت جرج پارک تبدیل به یک دانشگاه فوتبال می‌شود. با وظیفه‌ی آموزش سالانه 1200 مربی در سطوح مختلف ارتقاء بیش از 25،000 مربی در طول 5 سال و جزییاتی فراوان. ادن ترزیچ آلمانی و گراهام پاتر انگلیسی، 5 سال پس از برگزاری اولین دوره در سال 2018 به عنوان شاخص‌ترین مردان این آکادمی امشب و در استمفوردبریج به مصاف هم می‌روند. اگرچه همه چیز آنقدرها هم برابر نیست....

پاتر به عنوان نخستین چالش وظیفه‌ی ساخت و هماهنگی تیمی با 600 میلیون پاوند بازیکنان جدید را بر عهده دارد و ترزیچ، در بدو ورود مجبور بود با رفتن ارلینگ هالند کنار بیاید. و پاتر علیرغم قول‌های مدیران می‌داند که حالا هر بازی برای او مثل یک پوست موز می‌تواند باعث سقوط شود و تزریچ، در این روزها با پیروزی در تمام بازیهای پس از جام جهانی توانسته به قلمروی بایرن مونیخ در صدر جدول بوندسلیگا یورش برد.... ادن تزریچ، رسیدن به قلمروی قهرمانان 10 ساله‌ی بوندس‌لیگا، سالها پس از عصر یورگن کلاپ را اینطور توصیف می‌کند:

ما می خواهیم هر بازی را به یک تجربه‌ی خاص تبدیل کنیم. این چیزی است که مردم دورتموند را با آن می‌شناسند، در عصر کلاپ، هر هفته وستفالن منفجر می‌شد. کسی نمی‌توانست تا بازی بعد صبر کند. و این اتفاق بلافاصله در 1 ژوئیه 2008 و ورود کلاپ رخ نداد... می‌دانستید که چیزهایی در حال اتفاق افتادن است، باشگاه در حال اوج گیری است و آتشی روشن شده... ما می‌خواهیم دوباره همان قلعه‌ی قدیمی پر هیاهو را بنا کنیم. شاید گاهی نتایج به یاری ما نیاید. شاید یکی دو تیم بهتر از ما باشند و این یعنی باید برای رسیدن به آنها تلاش کنیم..."

تزریچ بین سالهای 2010 تا 2013 و پیش از ورود به 30 سالگی، با مدرک تخصص در علوم ورزشی یکی از استعدادیابهای آکادمی دورتموند است.  در کنار کلاپ و به گفته‌ی خودش تجربه‌ی خاص در کنار دو دستیار دیگر کلاپ، زلیکو بوواک و پیت کراویتز. یکی از نخستین ماموریت‌های تزریچ در دوران کلاپ، تماشای تمرینات رئال مادرید پیش از بازی نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال 2013 و تهیه گزارش از نحوه‌ی پنالتی زدن و لیست پنالتی زنان مادریدی‌هاست. گزارشی که البته به لطف 4 گل لواندوفسکی به دروازه‌ی مادریدی‌ها هیچوقت به کار کلاپ نمی‌آید!

ترزیچ متولد مندن در 40 کیلومتری دورتموند است. در منطقه‌ی مهاجران یوگسلاو. فرزند پدری بوسنیایی و مادری کروات. تزریچ می‌گوید:

"از کودکی و جنگ در بالکان مرگ عمویم و بچه‌هایش را به یاد می‌آورم. و مهاجرت والدینم به آلمان. فرا گرفتن زبان آلمانی. زندگی آلمانی.... من مغزی آلمانی دارم. به خاطر اهمیت نظم و وقت‌شناسی در زندگی. و قلب و احساسات من متعلق به بالکان است.... من بازیهای تیم ملی کرواسی، بوسنی و آلمان را با هیجانی یکسان دنبال می‌کنم. فقط در آن بازیهاست که بیخیال دفترچه و یادداشت برداری و شمردن مدافعان هنگام ضربه‌ی کرنر به دنبال برد تیم خود هستم..."

ترزیچ در یورو 2012، پیشنهاداتی به اسلاون بیلیچ سرمربی کرواسی می‌دهد که بیلیچ در کنفرانس خبری به آن اشاره می‌کند.بعدتر، تزریچ در شرق لندن و در کنار بیلیچ تیم مربیگری وستهم را تشکیل می‌دهند. با درسها و خاطراتی پرشمار برای ترزیچ از باشگاه لندنی. خاطره‌ی برد 3-2 من یونایتد و درخشش مارک نوبل. درس‌هایی از مربیانی که با شکست در آستانه‌ی اخراج قرار می‌گرفتند... با اخراج بیلیچ در سال 2017 ترزیچ به آلمان باز می‌گردد. به خانه. به وستفالن. دستیار لوسین فاوره... ترزیچ می‌گوید:

"شاید گمان کنید مغرورانه است اما حالا گمان می‌کنم تمام بازیکنان جهان را می‌شناسم! البته نه نام آنها را اما می‌دانم که الگوها تکرار شونده است. حتی گاهی تصور می‌کنم تیم رقیب برایم تکراری است اما آنها فقط با الگویی مشابه حریفی در گذشته به مصاف ما می‌آیند... با این حال چنین چیزی در ارتباز با مردم وارونه است... شما در مواجهه با هر فرد جدید چیز جدیدی می‌آموزید. هر کدام از طرفداران حرف تازه‌ای برای آموختن دارند. "

حالا و در جایگاه سرمربی، ادن ترزیچ روش خاص خود را دارد. مردی که ش بعد از هر بازی نمی‌خوابد تا بازی را تحلیل کند. مردی که از اظهار نظر بلافاصله پس از بازی اجتناب می‌کند:

" در این زمینه من شبیه تلفن همراهم هستم. بعد از بازی نیاز دارم تا در شارژ باشم! می دانم که در آن لحظات احساسات نمی‌گذارد واقعیت را بگویید. این باعث می‌شود که همه چیز را بسیار بهتر یا بسیار بدتر از آنچه واقعا رخ داده بیان کنید. "

چالش بزرگ ترزیچ در دورتموند، ساختار باشگاه است. درست است که آنها دومین باشگاه با گردش مالی و تاریخچه‌ی موفق در این عصر فوتبال آلمان هستند اما رقابت با اولی دشوار است. رقابت با بایرن و سایر باشگاه‌های نخبه در اروپا. دورتموند نمی‌تواند دستمزدی مانند من سیتی، من یونایتدف رئال مادرید و بارسلونا به بازیکنان پرداخت کند و مجبور است به روش خود بازیکنان را از جوانی به تیم بیاورد. روی آنها سرمایه‌گذارد و به بازیکنی ارزشمند تبدیل کند. از اینجاست که سر و کله‌ی مشتریان پیدا می‌شود. به ترکب بزرگان اروپا در یک دهه قبل نگاه کنید:هالند و گوندوگان در من سیتی. کاگاوا در من یونایتد. مخیتاریان در آرسنال و من یونایتد. اوبامیانگ در آرسنال و چلسی و بارسلونا. نوری شاهین در رئال مادرید و لیورپول. دمبله در بارسلونا. لواندوفسکی و هوملتز و گوتزه در بایرن....

ترزیچ درباره‌ی طرفدارانی که مجبورند روی سکوها بازیکنی را تشویق کنند که باشگاه برایش فقط یک پله‌ی پرش است می‌گوید:

"متوجه حس طرفداران می‌شوم... البته تا حدودی... اگر آنها بدانند که باشگاه به دنبال ارزش‌های آنها در زمین و با لباس زرد و مشکی است، با این مسئله کنار خواهند آمد. من هم چیزی بیشتر از پسر جوانی که تصمیم می‌گیرد تا پایان دوران بازی یک پیراهن را بر تن کند را دوست ندارم اما باید بدانیم که بازیکنان 16، 17 ساله در آکادمی ما، پس از 3 ، 4 سال با پیشنهاداتی روبرو می‌شوند که با زندگی آنها مستقیما در ارتباط است. ما در کنار آژاکس و بنفیکا، تنها تیم‌هایی هستیم که در سالهای اخیر به طور مستمر با ستارگان کلیدی زیر 21 سال در لیگ قهرمانان حاضریم و البته در یک دهه‌ی اخیر به فینال هم رسیدیم... "

دورتموند حالا با ترزیچ هم امتیاز با بایرن در رتبه‌ی دوم بوندسلیگاست. و البته با اندوخته‌ی یک گل در وستفالن به استمفوربریج می‌رود. به ملاقات یک دوست قدیمی:

"من پاتر را به خوبی می‌شناسم و از ته دل دوستش دارم. فقط برای این دو بازی است که برای او آرزوی شکست دارم!"