۱۳ مارس، روزی که خدا یکی از وفادار ترین پسر هارو به مردم فلورانس هدیه داد. اهالی فلورانس، عادت کردند تا کنار هم گریه کنند،از ذوق قهرمانی یک کوپا ایتالیا اشک بریزند و دست جمعی بهشون خیانت بشه.... پس از ورشکستگی سال ۲۰۰۲، این تیم دیگه رنگ جام رو به خودش ندید، بازیکنای زیادی اومدن و رفتن، خیلی هاشون به خاطر پول توسکانی رو ترک کردند، خیلی ها بد تر از اون به ویولا خیانت کردند و پیراهن راه راه سفید و مشکی رو برتن کردند.... اما یکی بود، که جام و پول و اینا براش اهمیتی نداشت، همیشه پای فیورنتینا موند و آرزو داشت تا این تیمو به یک جایی برسونه کسی که موقع خداحافظی، اشک میریخت و حاضر بود قراردادش رایگان تمدید بشه، از وقتی هم که رفت، ویولایی که هرسال یگ سهمیه اروپایی میگرفت به مدت ۳ سال حالا داشت برای بقا تو سری آ میجنگید.. اگر در حقش کم لطفی نکنیم، میتونیم بگیم بهترین دفاع چپی بود که تاریخ فلورانس به چشمش دید. هنوز هم برای بیشتر بازی های مهم به آرتمیو فرانکی میاد تا پیروزی های زنبق هارو از نزدیک ببینه ⭐️© ۱۱ سال بستن بازوبند کاپیتانی فیورنتینا ⭐️ ۳۵۶ بازی ( پنجمین رکورددار پوشیدن پیراهن ویولا) ⚽️ ۱۰ گل ? ۴۷ پاس گل زادروزت مبارک، مانوئل پاسکوال