بررسی ورزش ایران در سالی کهنه از قاب تاریخ سازان خواندنی است.
به گزارش طرفداری؛ او پرچمدار کشتی ایران است. سردار فاتحی که برخلاف دیگر همتایانش هنوز طعم شکست را نچشیده و مثل بنز طلا برای ما ضرب می کند. شاید از بدشانسی او باشد که در عصری زیست می کند که پادشاهی به نام حسن یزدانی تاجگذاری کرده. کامران آنقدر بدشانس است که حتی در وزن هم با پادشاه کشتی ایران شریک شده و از همین رو بعد از کسب طلاهای 86 کیلوگرم امیدهای جهان و قهرمانی آسیا، مجبور شد به یک وزن بالاتر به 92 کیلو کوچ کند تا پشت سر یزدانی نماند اما کامران به اندازه ای در این وزن درخشیده که حالا همپای پادشاه ایرانی در دنیا آوازه و طرفدار دارد. بعد از طلای رقابتهای کشتی قهرمانی جهان 2021 در اسلو، بلگراد 2022 برای قاسم پور یک آغاز دوباره بود. سرزمینی نفرینی که در آن قهرمانان کشتی ایران، از جمله حسن یزدانی یکی پس از دیگری همچون برگ خزان روی تشک می ریختند تا در حسرت طلا بمانیم. برای شکستن این بغض طولانی و این نحسی بیپایان یک شیر شرزه میخواستیم. بعد از چند روز نومیدکننده و تلخ، باید یکی پیدا میشد تا به سریال ناکامیها پایان دهد. یکی که دیگر حقه آمریکاییهای مکار و آماده نتواند پشتش را به خاک بمالد. دروغ چرا، وقتی حسن یزدانی آنگونه برابر تیلور وا داد و تحقیر شد، غم عالم روی سرمان آوار شد. بغضی سنگین توی گلویمان نشست. شکستن این بغض یک مرد میدان میخواست. یکی که حریف همه چیز باشد؛ از رقیب حیلهگر و روحیه ویران شده تا ناامیدی مطلق و نحسی بلگراد نفرینی.
ناجی، کامران قاسمپور بود. شیر شرزه مازندران که همچون شیر آریایی روی تشک غرید و حریفان را تار و مار کرد. آنهم حریفی که بیتردید از تمامی ستارههای امریکایی از منظر کیفیت و قدرت بدنی یک سر و گردن بالاتر بود. وقتی کامران جیدن کاکس را درختکن کرد و به زمین زد، انگار تمام ایران در بازوان کامران جمع شده بود تا حریف چغر امریکایی را زمین بزند و انتقام ناکامیهای سریالی آن چند شب نحس را بگیرد.
طلای قاسمپور در 92 کیلوگرم با این کیفیت شیرینترین طلای کشتی شد تا غصه همه ناکامیهای چند شب اخیر در بلگراد نفرین شده در این لذت بیپایان غرق شود. قاسم پور حالا پرچمدار کشتی ایران است؛ ستاره ای که اگر از یزدانی جلوتر نباشد، عقب تر نیست.