طرفداری | آنتونیو کونته پس از تساوی ۳-۳ تاتنهام مقابل ساوتهمپتون، از شدت عصبانیت، انتقادات تندی را علیه بازیکنان تیمش مطرح کرد. 

به گزارش فوتبال لندن، تاتنهام با از دست دادن برتری ۳-۱ در دقایق پایانی مسابقه در سنت مری، مقابل قدیس‌های پایین جدولی امتیاز از دست داد تا شانس اسپرز برای کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا کمرنگ‌تر شود. کونته در مصاحبه پس از این بازی گفت:

به نظر من آن صحنه پنالتی نبود. بعد از آن، ما متوقف شدیم. بدترین وضعیت درون زمین در حال رخ دادن بود؛ بدترین وضعیت آن چیزی است که در این چند ماه بر ما گذشت؛ چیزی که در فصل دوم من در حال به وقوع پیوستن است. به نظرم حالا زمان درستی برای صحبت کردن است چون چنین نمایشی برای من قابل قبول نیست. ما در حال پیروزی ۳-۱ هستیم و کنترل را در دست داریم، سپس دو گل دریافت می‌کنیم و لازم می‌شود که فریزر فورستر مهارهایی داشته باشد. به نظرم بهتر است روی این مشکل دقیق شویم: ما یک تیم نیستیم. تنها یازده بازیکن هستیم که راهی زمین می‌شوند. من شاهد بازیکنانی خودخواه هستم؛ بازیکنانی که قصد کمک به یکدیگر را ندارند و با دل و جان بازی نمی‌کنند. 

تا امروز تلاش می‌کردم همه چیز را پنهان کنم و با حرف، اوضاع را بهتر کنم. مباحث تاکتیکی و تکنیکی یک بخش از کار هستند، آن اشتیاق و عطش لازم که باید در چشم و دل موج بزند، یک چیز دیگر است. باید در تمامی لحظات چنین عطشی داشت. ما در مقایسه با فصل قبل، در این زمینه بدتر شده‌ایم. وقتی تیم نباشید، راه پیشرفتی نیست. فراموش نکنید که ما مقابل شفیلد یونایتدی که ترکیب جوانی در اختیار داشت هم، از رقابت حذفی حذف شدیم. 

ما مدت‌هاست که به این وضعیت عادت کرده‌ایم. باشگاه به خاطر نقل و انتقالات مسئول است و سرمربی هم مسئول است. اما بازیکنان چطور؟ آن‌ها چه مسئولیتی دارند؟ من فقط یازده بازیکنی را می‌بینم که برای خودشان بازی می‌کنند. 

حالا ۱۰ بازی باقیمانده است و برخی فکر می‌کنند که ما با این نگرش و روحیه می‌توانیم بجنگیم؛ برای چه؟ هفتم یا هشتم شدن؟ چه چیزی؟ من به جنگیدن برای چنین رتبه‌هایی عادت ندارم. همه مسئول هستیم. در اینجا به چنین شرایطی عادت کرده‌اند. بله، آن‌ها برای چیز مهمی بازی نمی‌کنند. آن‌ها نمی‌خواهند زیر فشار و استرس بازی کنند. در این وضعیت، (ناکامی) آسان است. داستان تاتنهام به مدت ۲۰ سال همین بوده است. مالک هم هست، ولی آن‌ها هرگز برنده عنوانی نشده‌اند؛ چرا؟